رباعی شمارهٔ ۱۸۴۱

هوش مصنوعی: ای کسی که از زیبایی یک نفر، بارها و بارها به زندگی و موجودیت خود رنگ و عمق بخشیده‌ای، حالا چگونه‌ای؟

هوش مصنوعی: زمانی که فهمیدم تو را و هنگامی که تو را دیدم، بی‌خبر از دانایی و بینش من، همه‌چیز را به طور کامل نابود کردی.