رباعی شمارهٔ ۱۷۸۱

به من باز‌گرد تا نیاز من به تو و شب‌بیداری هایی که در فراق تو می‌کشم را ببینی.

نه نه! من اشتباه می‌کنم. فراق و دوری از تو مرا زنده نمی‌گذارد که بازگردی و دوباره مرا ببینی.