رباعی شمارهٔ ۱۶۹۵

هوش مصنوعی: ای کسی که حال و روز بندگان را خوب می‌دانی، تو مانند چشمی هستی که در شب تاریک، راه را روشن می‌کند.

هوش مصنوعی: دل ما را تو می‌پرانی و نمی‌دانی که در واقع خودت را می‌خوانی.