رباعی شمارهٔ ۱۶۴۷

هوش مصنوعی: چه خوب است که به خاطر دیدار تو اینقدر تشنه‌ام که هرچه بیشتر تو را ببینم، عطشم بیشتر می‌شود.

هوش مصنوعی: من خدمتگزار آن دو دانه زیبا و دلربا هستم و تمام دنیا به خاطر آن‌ها می‌داند که من در عطش و تشنگی خون هستم.