رباعی شمارهٔ ۱۶۲۶

هوش مصنوعی: در روزی که به خاطر یاد تو به دیوانگی افتادم، به گلزار رفتم و لباس من مانند گل، پاره و پاره شده بود.

هوش مصنوعی: از خوشی‌های بهارم، جز آب جاری در چشمانم، هیچ چیز دیگری نمانده است.