رباعی شمارهٔ ۱۵۶۹

هوش مصنوعی: از شانه و سنگ به شدت حسودیم می‌شود، ای کسی که دل را می‌شناسی، چرا باید با تو به حمام بروم؟

هوش مصنوعی: چرا این درخت به شاخه‌های زلف تو آویزان است و چرا این چمن زیر پاهای تو نرم و لطیف گشته است؟