رباعی شمارهٔ ۱۵۴۲

هوش مصنوعی: ای مولای من، جان من و جهان من به خاطر وجود تو گوارا و لطیف شده است. تمام عالم به خاطر لبخند شیرین تو پر از شکر و خوشی گشته است.

هوش مصنوعی: صد قرن گذشت و آسمان هم توجه نکرد که روزگار چگونه به گردش در می‌آید؛ مثل تو.