رباعی شمارهٔ ۱۳۵۱

هوش مصنوعی: من عشق تو را به اوج آسمان می‌برم و دست ستمت را بر دل غمگینم قرار می‌دهم.

هوش مصنوعی: هر کجا که تو پای می‌گذاری، من به طور مخفیانه بر روی آن زمین می‌روم و چشمانم را به آن خاک می‌دوزم.