رباعی شمارهٔ ۱۲۵۲

هوش مصنوعی: سرم را به خاک درگاه تو می‌گذارم و دلم را در پیچ و تاب زلف‌های زیبای تو قرار می‌دهم.

هوش مصنوعی: زندگی برایم به سختی گذشته و دیگر تاب ادامه‌اش را ندارم. بیا و نزد من بنشین تا بتوانم جانم را به خاطر تو فدای تو کنم.