رباعی شمارهٔ ۱۱۶۰

هوش مصنوعی: ای دل، اگر قرار است که برای آدم‌های بی‌ارزش و بی‌فایده زندگی کنی، چه فایده دارد؟ و اگر همیشه از باغ زندگی گل و شادی نچینی، پس چه می‌کنم؟

هوش مصنوعی: جهان به زیبایی او روشن شده است، اما تو چشمی نداری که این زیبایی را ببینی.