رباعی شمارهٔ ۱۰۲۴

هوش مصنوعی: وقتی دل من پر از رازهای دردش شد، هرچند که در دنیا پر از گل و زیبایی باشد، نمی‌توانم غم او را با هیچ چیز دیگری عوض کنم.

هوش مصنوعی: پس از این باید به سمت دنیای فانی برویم، چرا که چهره‌ی نحیف ما و دیوار غم‌هایش دیگر ما را تحمل نمی‌کند.