غزل شمارهٔ ۸۲۵

هوش مصنوعی: به کناری بنشین ای اراده و امید، زیرا که پیوسته از طرف پیامبرانش بشارت‌ها و خبرهای خوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: از آسمان‌های پنهان بویی به مشام می‌رسد، ای کسانی که در خفا هستید، به سوی آن بوی خوش پرواز کنید.

هوش مصنوعی: هر چیزی که در غفلت و پنهانکاری وجود دارد، در نهایت دود آن به چشم می‌آید و حقیقتش آشکار می‌شود.

هوش مصنوعی: ما از آسمان به زمین آمده‌ایم و حالا دوباره ما را به سوی آسمان می‌برند.

هوش مصنوعی: مانند مریم، به سوی نخلستان می‌رویم، زیرا درخت بید میوه خرما ندارد.

هوش مصنوعی: چند معانی را از کلمات بکشید و از توضیح و تفصیل اضافی پرهیز کنید.

هوش مصنوعی: این کودک بی‌دندان نمی‌تواند نان را بجود، اما اگر شما بمیرید، خودش می‌تواند نان را انتخاب کند.