غزل شمارهٔ ۷۲۶

هوش مصنوعی: شب به پایان رسید و دوستانم کجا هستند؟ بگذارید شب برود و شما بیایید.

هوش مصنوعی: از لب‌های سرخ او نوشیدنی شیرین گرفتم و از خنده‌اش مانند شهد شیرین شدم.

هوش مصنوعی: وقتی روز روشن شود، نشانه‌ای از این نوشیدنی برای افراد آگاه و باهوش نمایان خواهد شد.

هوش مصنوعی: اگر در دل شما درد و رنجی هست، نگران نباشید، زیرا می‌توان با آن دردها به ظهور و تولدی جدید دست یافت.

هوش مصنوعی: بدون هشت بهشت و هفت دوزخ، مانند ماه چهاردهم، درخشان و تابناک می‌شوید.

هوش مصنوعی: اگر در این خلوت خاص، حتی یک موی از هفت و هشت وجود داشته باشد، هرگز نمی‌تواند این گردهمایی را ساده و بی‌اهمیت جلوه بدهد.

هوش مصنوعی: یک موی نازک در چشم وجود ندارد، فقط کمی احتیاط لازم است که مقداری سرمه بزنید.

هوش مصنوعی: زمانی که چشم به موی محبوب خیره می‌شود و پاکی و زیبایی آن را در عشق مشاهده می‌کند، مانند چشمی می‌شود که بینا و هدایت‌گر است.

هوش مصنوعی: در عشق، خدایی مانند شمس تبریز وجود دارد که در آن انصاف برقرار است و بدون شما نیز، شما همان شما هستید.