غزل شمارهٔ ۷۲۱

هوش مصنوعی: هر کسی که قلبی نرسیده به محبت و عشق نداشته باشد، در واقع مانند کسی است که وجودی ناقص و بی‌سر دارد.

هوش مصنوعی: کسی که از عشق دور است، مانند پرنده‌ای است که توان پرواز ندارد.

هوش مصنوعی: او چه می‌دانست که در دنیای واقعی، کسانی که در جریان امور هستند، از حال و هوای او بی‌خبرند.

هوش مصنوعی: او به وسیله نگاه و جذبه‌اش طعمه می‌شود، چرا که به خاطر عشق، از خود دفاع نمی‌کند.

هوش مصنوعی: کسی که در مسیر خود شجاعت ندارد، تصور نکن که جرات و استقامت دارد.

هوش مصنوعی: در مسیر راه، هیچ دری غیر از او وجود ندارد که بتواند ما را به مقصد برساند.

هوش مصنوعی: کسی که به دور آن در نگردد، بی‌ارزش و بی‌فایده است و ارزشی ندارد.

هوش مصنوعی: وقت صبح است، پس بخوابید؛ زیرا شب ما دارای سحر و روشنی نیست.