غزل شمارهٔ ۶۸۶

هوش مصنوعی: ای نوازنده عزیز، با شادی و نشاط به ساز خود بزن، زیرا محبوبی خوشحال و سرمست به جمع ما پیوسته است.

هوش مصنوعی: وقتی آن چهره‌ی زیبا چون ماه از سمت آسمان نمایان شد، معبودی که بت‌پرست بود، به سمت او آمد.

هوش مصنوعی: تمامی اجزای جهان به خاطر عشق به آن خورشید درخشان، از عدم به وجود آمده و در حال حرکت و رقص هستند.

هوش مصنوعی: چرا غمگینی؟ مگر اینکه غولی بر تو هجوم آورده و باعث شده است که در جمعی دیگر قرار بگیری؟

هوش مصنوعی: از آن غول بزرگ، ببر کوچک را بگیر؛ زیرا او به‌خاطر عشق از مرحله ای در عالم هستی به وجود آمده است.

هوش مصنوعی: این پرده را کنار بزن که خریداران به خاطر شکست‌هایشان از چرخ فلک پایین آمده‌اند.

هوش مصنوعی: در میان این افرادی که شکست خورده‌اند، آن بهره و شانس خوب نیز در نتیجه این شکست به پایان رسید.

هوش مصنوعی: این خوشی و لذت مثل نماز است و این درد، درد عمیق و واقعی است که به وجود آمده.

هوش مصنوعی: سکوت کن و به سکوت خود توجه کن، چرا که بلبل به دلیل صحبت نکردن، در بند اندیشه‌هایش گرفتار آمده است.