غزل شمارهٔ ۶۵۶

هوش مصنوعی: پرندگان که اکنون از قفس خود آزاد شده‌اند، چهره‌تان را نمایان کنید و بگویید کجا هستید.

هوش مصنوعی: کشتی شما هنوز که در این آب متلاطم مانده، باید مثل ماهی‌ها یک لحظه از این آب خارج شوید.

هوش مصنوعی: یا اینکه قالب آدمی شکسته و به وصال دوست رسیده، یا اینکه دام از دست رفته و شکار از صیاد جدا شده است.

هوش مصنوعی: امروز شما مانند هیزمی هستید که برای آتش خودتان استفاده می‌شود یا اینکه نور شما از خداوند می‌آید.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که شما به نوعی تحت تأثیر وزش باد قرار گرفته‌اید و این باد مانند بادی خوش، شما را به سفر و مکان‌های مختلفی هدایت کرده است.

هوش مصنوعی: در هر کلامی از شما یک پاسخ نهفته است، هر چند که به زبان نیاید.

هوش مصنوعی: در زمانه‌های مختلف، چه درهای زیادی شکسته شده است. آن سرمه‌ای که دیدید، باید به خوبی آسوده و صاف شود.

هوش مصنوعی: ای کسی که با تولدتان به دنیا آمدید، حالا که به مرگ نزدیک شده‌اید، این تولد دوباره است. پس زایید، زایید.

هوش مصنوعی: اگر دختر هندی یا ترک دوباره به دنیا بیاید، آن روزی خواهد بود که پوشش صورتش را کنار بزند.

هوش مصنوعی: اگر به خاطر آفتاب حقیقت تبریز سزاوار باشید، به خدا قسم شما برگزیده روز جزا هستید.