غزل شمارهٔ ۶۴۸

هوش مصنوعی: ای مردم که به سفر حج رفته‌اید، کجا هستید؟ معشوق و محبوب شما همین‌جا حضور دارد، پس بیایید و او را ملاقات کنید.

هوش مصنوعی: محبوب تو در همسایگی‌ات و در کنار توست، اما در بیابان و در گمراهی به سر می‌بری. در چه حال و هوایی هستی؟

هوش مصنوعی: اگر زیبایی حقیقی و غیر ظاهری محبوب را ببینی، هم محبوب و هم مکان و هم درگاه الهی یکسان خواهند بود.

هوش مصنوعی: شما بارها از یک مسیر به خانه‌ای رفتید، اما اکنون یک بار از این خانه به این بام بالا بروید.

هوش مصنوعی: آن خانه بسیار زیبا و دلنشین است. لطفاً نشانه‌هایی از آن خانه را که متعلق به خواجه است، به من نشان دهید.

اگر با انجام حج باغِ پر گل خداوند را دیده‌اید، دسته گلی از آن بیاورید. یا اگر فکر می‌کنید به خداوند رسیده‌اید و غرقِ در دریایش هستید یک گوهر از آن دریا (به عنوان نشانی) بیاورید.

هوش مصنوعی: با این وجود، زحمات شما سرمایه و گنجینه‌ای ارزشمند است. ای کاش که شما به این گنجینه آگاه‌تر باشید و بر آن پرده نکشید.