برگردان به زبان ساده
تو چرا جمله نبات و شکری؟
تو چرا دلبر و شیرین نظری؟
هوش مصنوعی: چرا تو مانند گیاهان و شیرینی، چرا دلربا و با طراوت هستی؟
تو چرا همچو گل خندانی؟
تو چرا تازه چو شاخ شجری؟
هوش مصنوعی: چرا مانند گل، شاداب و خندان هستی؟ چرا مانند شاخه درخت، سرزنده و تازه به نظر می‌رسی؟
تو به یک خنده چرا راه زنی؟
تو به یک غمزه چرا عقل بری؟
هوش مصنوعی: تو با یک خنده چرا دل دیگران را می‌زنی و با یک غمزه چرا عقل را از دست می‌دهی؟
تو چرا صاف چو صحن فلکی؟
تو چرا چُست چو قرص قمری؟
هوش مصنوعی: چرا مثل آسمان صاف و روشن هستی؟ چرا مانند ماه کامل شاداب و بانشاط به نظر می‌رسی؟
تو چرا بی‌بنه چون دریایی؟
تو چرا روشن و خوش، چون گهری؟
هوش مصنوعی: چرا بدون حامی و پشتوانه‌ای مانند دریا هستی؟ و چرا با وجود این حال، روشن و زیبا مثل یک گوهر می‌درخشی؟
عاقلان را ز چه دیوانه کنی؟
ای همه پیشهٔ تو، فتنه‌گری
هوش مصنوعی: ای فتنه‌گران، چرا عاقل‌ها را دیوانه می‌کنی؟ تو که همواره در کار ایجاد آشوب هستی.
ساکنان را ز چه در رقص آری؟
ز آدمی و ملک و دیو و پری
هوش مصنوعی: چرا ساکنان را به رقص و حالت شادابی می‌خوانی، خواه آن‌ها آدمی باشند، یا فرشتگان، یا موجودات دیگر؟
تو چرا توبهٔ مردم شکنی؟
تو چرا پردهٔ مردم بِدَری؟
هوش مصنوعی: چرا در حالتی که دیگران را آزرده می‌کنی، توبه می‌کنی؟ چرا حجاب و حرمت دیگران را می‌شکنی؟
همه دل‌ها چو در اندیشه توست
تو کجایی؟ به چه اندیشه دری؟
هوش مصنوعی: تمام دل‌ها مشغول فکر و یاد تو هستند، تو کجایی و به چه فکر می‌کنی؟
