غزل شمارهٔ ۲۸۰۰

در درون جان و دل‌، عزیز و گرانمایه بنشین که امروز جانی تازه و عزیزتر هستی و جهان به زیبایی تو خیره شده چون از این عالم نیستی.

چابک و با ناز بخرام ای سرو قامت، که امروز جانی تازه و عزیزتر هستی. خوش و زیبا بخند ای گلستان چونکه از گلستان دیگر و متفاوتی هستی.

آبروی مردم همه در پی آب و نان رفت ای یوسف بیا که در این قحط‌سالی‌، تو آب و نانی متفاوت هستی.

تو جهان سرزندگی و آزادگی هستی و این دنیا‌، دنیای بندگی و خواری‌، تو از سوی شاه شه‌نشان و والله که نشان شاهی دیگر و متفاوت هستی.