غزل شمارهٔ ۲۷۳۸

هوش مصنوعی: من امسال شرابی نوشیده‌ام که به شدت مست و خرابم کرده است.

هوش مصنوعی: من امسال از درون آتش عبور کردم، چرا که تبدیل به کباب شدم؟

هوش مصنوعی: من برای نوشیدن آب به کنار جوی رفتم و در آنجا ماهی را درون آب دیدم.

هوش مصنوعی: همه شیرها به دنبال زیبایی و نور ماه هستند، اما من خودم شیرم و محبوبم همان نور ماه است.

هوش مصنوعی: از کسی که دردی را تحمل می‌کند، نپرس چه حالتی دارد. تنها کافی است به چهره‌اش نگاه کنی؛ رنگ چهره‌اش خود به تو پاسخ می‌دهد.

هوش مصنوعی: روح من در حال شادی و سرور است، اما بدنم در وضعیت نابسامانی قرار دارد. این شادی و سرور، مانند حالتی است که در دل ویرانی نشسته است.

هوش مصنوعی: این دو نفر همچنان که هستند، دل هم حتی بیشتر از آن در غم غرق شده است، مثل الاغی که در کثافت افتاده.

هوش مصنوعی: در زندگی، لحظه‌ای ناامید نشو و به درستی گوش کن تا از خدا پاداشی دریافت کنی.