غزل شمارهٔ ۲۲۵۴
مولانا
»
دیوان شمس
»
غزلیات
»
غزل شمارهٔ ۲۲۵۴
دل من دل من دل من بر تو
رخ تو رخ تو رخ بافر تو
صنما صنما اگر جان طلبی
بدهم بدهم به جان و سر تو
کف تو کف تو کف رحمت تو
لب تو لب تو لب شکر تو
دم تو دم تو دم جان وش تو
می تو می تو می چون زر تو
در تو در تو در بخشش تو
گل تو گل تو گل احمر تو
غزل شمارهٔ ۲۲۵۳: نور دل ما روی خوش تو
غزل شمارهٔ ۲۲۵۵: بنشسته به گوشهای دو سه مست ترانه گو
اطلاعات
وزن:
فعلن فعلن فعلن فعلن(متدارک مثمن مخبون)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
ویکیدرج
تعداد ابیات:
5
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
برگردان به زبان ساده
دل من دل من دل من بر تو
رخ تو رخ تو رخ بافر تو
هوش مصنوعی: دل من به تو وابسته است و نشانههای چهرهات همیشه در ذهن من نقش بسته است.
صنما صنما اگر جان طلبی
بدهم بدهم به جان و سر تو
هوش مصنوعی: عشق تو برای من ارزش بالایی دارد، اگر بخواهی جانم را هم به تو میدهم.
کف تو کف تو کف رحمت تو
لب تو لب تو لب شکر تو
هوش مصنوعی: دستهای تو مظهر رحمت و دلتنگی تو نشانه شکرگزاری است.
دم تو دم تو دم جان وش تو
می تو می تو می چون زر تو
هوش مصنوعی: عطر تو همانند نفسهای زنده کننده است و مثل زعفران، شیرین و دلپذیر میباشد.
در تو در تو در بخشش تو
گل تو گل تو گل احمر تو
هوش مصنوعی: تو در بخشندگیات مانند گلی زیبایی، همانند گلی قرمز که در دل و جانت میدرخشد.
