غزل شمارهٔ ۲۲۰۵

عاشقان خواب ندارند اما دیشب خوابی و رؤیایی دیدم که در کعبه به‌دنبال محراب می‌گشتم.

در کعبه جان‌ها بودم نه در آن کعبه که اگر شب به‌آنجا بروی می‌پرسی «چراغ یا مهتاب کجاست؟»

آن کعبه‌ای که روشنایی‌اش، نوری از پرتو جان توست و همه عالم را روشن می‌کند؛ لیک جان را تاب کو؟

هوش مصنوعی: خانقاه او مکانی پر از روشنایی است و فرش آن علم و عقل است. صوفیان در این مکان بدون سر و پا وجود دارند و برتری آنها مانند صدای طبل است.

هوش مصنوعی: ای نیکبخت، در قلبت تاج و تختی نهفته است. در گمان تو از کیقباد و سنجر و سهراب خبری نیست.

ای پرنده روح، در میان باغ زیبایی و حسن او پرواز کن که جایی امن و خوش است و بی‌دام و تله.

هوش مصنوعی: در وجود تو، چیزی ارزشمند و بخشنده وجود دارد که به روح تو کمک می‌کند. این بخشش و عطا، با هدایت و فیضی از جانب خداوند به تو داده شده است.

هوش مصنوعی: این بیت به توصیف حالتی از دوری و زمان می‌پردازد. گویا شخصی در حال انتظار است و به این فکر می‌کند که وقتی به مقصدش برسد، باید نزد خود انتظار و وعده‌ها را به شکلی زیبا و طولانی بیان کند. اما در حال حاضر، احساس می‌کند که این وعده‌ها و آرزوها، تنها در دوردست‌ها باقی مانده و هنوز به او نمی‌رسند.

هوش مصنوعی: زمانی که از دنیای زیبایی‌ها و گل‌ها خارج شدی، خیلی زود به باغ دل من وارد شدی. اما بعد از آن، جز حال خوش و نوشیدن شراب پاک، چیز دیگری نمی‌بینم.

هوش مصنوعی: وقتی از زمین شلوغ و پرهیاهو به سوی باغ آرامی رفتی، بگو ببینم، آیا چیزی جز گل‌ها، ریحان، لاله و چشمه‌های آب را پیدا کردی؟

هوش مصنوعی: وقتی که زیبایی‌های بی‌شماری را مشاهده کردی که از جسم و ظاهر نیستند، پس چرا هنوز درباره زیبایی کسی که در دل‌ها را می‌گشاید، سخن می‌گویی؟

هوش مصنوعی: ای فقیه، برای خدا علم عشق را یاد بده، زیرا پس از مرگ هیچ عذری نیست و نجات و حلالیت به عشق بستگی دارد.

هوش مصنوعی: زمانی که در مواجهه با درد و سختی قرار بگیری، متوجه می‌شوی که کجا باید به درگاه او پناه ببری و درخواستی را به او ارائه کنی.

هوش مصنوعی: صبر کن تا امواج وصالش تو را در خود غرق کند، آنگاه غایب خواهی شد و از خودخواهی می‌پرسی رابطهٔ عالم و اسباب کجاست؟

هوش مصنوعی: اگرچه این خطی که بر دروازه تو نوشته شده، هوس آور است، اما در نوشته عشقش بخوان تا تو را به دروازه‌ای نشان دهد.

هوش مصنوعی: هر فردی در دنیا نماینده‌ای از حق دارد، اما زمانی که در مقابل قاضی قرار می‌گیری، اگر به او نگویی که مراقب باش، پس باید ببینی که آن نماینده کیست.

هوش مصنوعی: تا زمانی که گوش خود را نمالی، نمی‌توانی ببینی که دیگران چه کارهایی انجام می‌دهند و وضعیت آن‌ها چگونه است. اما وقتی که چشمانت را بمالی، گویی که آن‌ها به وجود آمده‌اند و همه چیز برایت روشن می‌شود.

هوش مصنوعی: در میان مستان در مکان‌های ناب و واقعی، در چنین جایی نمی‌توانی درد و رنج و مشکلات را ببینی، زیرا همه چیز پاک و صادقانه است.

هوش مصنوعی: در محاسبه‌ی عمر کوتاه‌مدتت، متوجه می‌شوی که وقتت به‌طور بی‌حساب برای عشق و محبت یارت، صرف شده است. به یاد داشته باش که در شباهت با یارت، محاسبه‌ای وجود ندارد.

هوش مصنوعی: زمانی که کسی با دل شجاع وارد عمق محبت و احساسات می‌شود، در این بین تو نیز باید احساسات خود را ابراز کنی و شادابی را در زندگی‌ات بیاوری. اما باید از خود پرسید که مقصد این سفر عاطفی کجاست و آیا پایانی برای آن وجود دارد؟