غزل شمارهٔ ۲۱۲۳

هوش مصنوعی: عشق به من می‌گوید که برای خودت زینت و زیبایی بیافری.

هوش مصنوعی: به چیزی جز ما نگاه نکن که باعث گمراهی‌ات نشود، و نگذار که شک و تردید، تو را از یقین دور کند.

هوش مصنوعی: هیچ شادی و لذتی برای کسی که ترس و دلهره دارد وجود ندارد، پس اینجا نمان و به دور برو تا احساس امنیت کنی.

هوش مصنوعی: هر کس عاشق کسی باشد، چگونه ممکن است آن محبوب نابود شود؟ یا چگونه ممکن است دل عاشق از جدایی غمگین گردد؟

هوش مصنوعی: عقل، پیام‌رسان ما به سوی شماست و او زیباست و ما هم زیباتر هستیم.

هوش مصنوعی: در زندگی، برخی مشکلات و سختی‌ها وجود دارند که می‌توانند انسان را آزرده خاطر کنند، ولی باید به این نکته توجه داشت که اگر به جای رویارویی با این مشکلات، راه فرار را در پیش بگیریم، ممکن است به مشکلات بزرگ‌تری دچار شویم.

هوش مصنوعی: من به سوی خداوند بزرگ و عالی می‌روم و این حالت روحی من به این دلیل است که به آن مقصود می‌رسد.

هوش مصنوعی: ای مضطرب، بیا و در محل سکونت ما زندگی کن که چه مسکن خوبی است.