غزل شمارهٔ ۲۰۹

ای در ما را زده شمع سرایی درآ

خانه دل آن توست خانه خدایی درآ

خانه ز تو تافته‌ست روشنیی یافته‌ست

ای دل و جان جای تو ای تو کجایی درآ

ای صنم خانگی مایه دیوانگی

ای همه خوبی تو را پس تو کرایی درآ

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

ای در ما را زده شمع سرایی درآ

خانه دل آن توست خانه خدایی درآ

هوش مصنوعی: ای کسی که نور زندگی‌ات در وجود ما تابیده است، به خانه دل ما بیا. این خانه متعلق به توست و در حقیقت خانه خداوند نیز هست.

خانه ز تو تافته‌ست روشنیی یافته‌ست

ای دل و جان جای تو ای تو کجایی درآ

هوش مصنوعی: خانه‌ای که ساخته شده، به تو نور و روشنی بخشیده است. ای دل و جان، تو که در این مکان جای داری، کجایی؟ بیا و وارد شو.

ای صنم خانگی مایه دیوانگی

ای همه خوبی تو را پس تو کرایی درآ

هوش مصنوعی: ای معشوقه‌ام که در خانه‌ام قرار داری و مایه جنون من هستی، تو که تمام خوبی‌ها را در خود داری، چرا پس به حضور من نمی‌آیی؟