غزل شمارهٔ ۱۹۹۴

هوش مصنوعی: به داستان افرادی با قصد و نیت فریبنده گوش کن که با رفتار زیرکانه و رازآلود خود، در این محله ناشناخته، به ما ملحق شدند.

هوش مصنوعی: مدتی است که ما به خاطر او عذاب می‌کشیم و شب و روز در جستجویش هستیم و از هر سمت به دنبال او می‌رویم.

هوش مصنوعی: در این محل کسی را یافتند که ناگهان نشانه‌ای از او پیدا شده و لباسش به خون آغشته است. به این نشان توجه کنید.

هوش مصنوعی: اگر خون عاشقان قدیمی به تازگی نیاید، بدانید که آن عشق واقعی و زنده است.

هوش مصنوعی: تمام خون‌ها وقتی که کهنه شوند، سیاه و خشک می‌شوند، اما خون عشق همیشه تازه و زنده است و همواره در جریان خواهد بود.

هوش مصنوعی: تو نگو که این موضوع به راحتی حل می‌شود، زیرا این درد و رنج عمیق و قدیمی است. خون عاشقانی در آن نهفته است که هرگز آرام نمی‌گیرند و جهان را ترک نخواهند کرد.

هوش مصنوعی: نگاه تو باعث ناراحتی و اندوه من است و فقط همین وضعیت است که دل مرا می‌سوزاند. همچنین، زیبایی چشمان توست که مانند یک ساقی، به من شادابی و نعمت می‌بخشد.

هوش مصنوعی: نگاه تو چنان جذاب و فریبنده است که دل‌ها را می‌رباید و به جان‌ها آسیبی می‌زند. این تیر دلشکسته، نشان‌دهنده‌ی تاثیر عمیق و قوی عشق و زیبایی‌ات است.

هوش مصنوعی: اگر بتوانی آن چیزی را که گم کرده‌ای پیدا کنی، درست است. یا اگر آن چیز به تو نرسد، خودت می‌توانی به آن نزدیک شوی و دوباره به زندگی‌ات برگردی.

هوش مصنوعی: اگر از طرف شخصی که محبوب توست، محبت و نعمت دریافت کردی، ای دل، شکرگزار باش. خود را مانند شکر در آغوش محبوب بگذار و از لطافت و شیرینی عشق لذت ببر.

هوش مصنوعی: اگر به قدری عمیق و به شدت عاشقانه بمیرانی، همیشه زنده خواهی ماند. برای چنین عشق و فدایتی، با تمام وجود خود را آماده کن تا آن را به تبریز ببری.