غزل شمارهٔ ۱۹۲۲

هوش مصنوعی: آیا ما خوشحال‌تر هستیم یا تو که ای جان ما؟ آیا ما صاف و روشن‌تریم یا دل تو؟

هوش مصنوعی: ما در عشق خود غرق شده‌ایم و عشق ما ما را بی‌دل کرده است. در چهره‌ات دیده می‌شویم و شیدا و سردرگم هستیم.

هوش مصنوعی: ما در حال پنهان هستیم یا اینکه جام ما پاک‌تر است، یا اینکه دل و جان ما پاک‌تر است.

هوش مصنوعی: به ما نگاه نکن و در زیبایی عشق ما تعجب کن، ای آقای من، که ما شگفت‌انگیزیم یا او!

هوش مصنوعی: باور به عشق است و انکار ما. در انکار، دقت کن و در باور.

هوش مصنوعی: ایمان و کفر به یکدیگر پیوسته و در یک جا به هم می‌رسند، مانند دو نی که از یک پرده نواخته می‌شوند.

هوش مصنوعی: اگر شخصی عالم و دانا، نتواند این موضوع را درک کند، پس چگونه ممکن است این موضوع به کسی که نادان است، برسد؟