غزل شمارهٔ ۱۷۷۴

هوش مصنوعی: ما دوباره به تماشای تو آمدیم و به سمت دریای وجود تو برگشتیم.

هوش مصنوعی: غم تو همچون سیلی بود که خانهٔ دل را از بین برد و ما به سرعت به دشت عشق تو بازگشتیم.

هوش مصنوعی: زمانی که ذهن ما مشغول توست، دوباره به سمت آرزوی تو بازگشته‌ایم.

هوش مصنوعی: چرا برای بازگشت به تو این همه زحمت کشیدیم و سختی‌ها را تحمل کردیم؟

هوش مصنوعی: صدای نالهٔ سرنای تو به عمق وجودم نفوذ کرد و دوباره به دنبال تو بازگشتم.