غزل شمارهٔ ۱۲۹۳

هوش مصنوعی: ای مسلمانان، از آن جدایی سوزان و تاریکی که در دل دارم، به خدا شکایت بکنید. دوری از عشق، چنان ظلمتی بر من سایه افکنده که دیگر نمی‌توانم روشنایی را ببینم.

هوش مصنوعی: وقتی که ماهی از دریا دور می‌شود، جانش به خطر می‌افتد. امروز مانند ماهی بدبختی است که در سرزمین بی‌دفاع افتاده است.

هوش مصنوعی: عجیب نیست اگر در این دوری، کسی بی‌قرار و عاشق شود، همان‌طور که وقتی ماهی از آب خارج می‌شود، نیازی به تعجب نیست که او تشنه شود.

هوش مصنوعی: اگر مردی وجود آتش عشق سوزان را انکار کند، چه تفاوتی دارد؟ چون مانند این است که نور خورشید را انکار کند، در حالی که فردی با چشم ناتوان نمی‌تواند آن را ببیند.

هوش مصنوعی: وقتی فرش وصال از عشق برداشته شود، دل عاشق مانند شعله آتش می‌سوزد و در آتش اشتیاق می‌لرزد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که پیام آن یوسف به این یعقوب عشق برسد، بهشت و باغ‌های زیبا را به خود می‌کشاند و از آن‌ها بهره‌مند می‌شود.

هوش مصنوعی: دل من در گوشم می‌گوید از longing برای رسیدن به شمس الدین، به سمت تبریز روانه شوم و در تبریز به دنبال او بگردم.