بخش ۱۲۵ - مکرر کردن برادران پند دادن بزرگین را و تاب ناآوردن او آن پند را و در رمیدن او ازیشان شیدا و بی‌خود رفتن و خود را در بارگاه پادشاه انداختن بی‌دستوری خواستن لیک از فرط عشق و محبت نه از گستاخی و لاابالی الی آخره

هوش مصنوعی: آن دو به او گفتند که در دل‌های ما پاسخ‌ها مانند ستاره‌ها در آسمان وجود دارد.

هوش مصنوعی: اگر چیزی را که باید نگوییم، نگویم، مشکل حل نخواهد شد؛ و اگر آن را بگوییم، دل‌مان به درد می‌آید.

هوش مصنوعی: ما مانند پرنده‌ای در آب هستیم که از صحبت کردن و بیان احساسات خود ناتوانیم و سکوت بر ما حاکم است. این سکوت باعث ایجاد فشار و ناراحتی در درون ما شده است.

هوش مصنوعی: اگر نگوییم که آتش نوری دارد، نور نخواهد بود. و اگر بگوییم، آن حرف به‌طور صحیح و منطقی نیست.

هوش مصنوعی: در زمان جدایی و وداع با عزیزان، بدان که دنیا و آنچه در آن است، همه فقط وسیله‌ای است.

هوش مصنوعی: او مانند تیری که از کمان رها می‌شود، به سرعت خارج شد، زیرا در آن瞬ت فرصتی برای حرف زدن نبود.

هوش مصنوعی: مست و شاداب، به سوی شاه چین رفت و به تندیکی زمین را بوسید.

هوش مصنوعی: مخفی نماند حال و احوال آن‌ها در پیشگاه شاه، چه در آغاز و چه در پایان، همواره پر از اندوه و اضطراب است.

هوش مصنوعی: گوسفند در چراگاه خود مشغول است، اما چوپان از وضعیت و حال گوسفند آگاه است.

هوش مصنوعی: همه شما مسئول هستید، بدانید که چه کسی بر چرندگان می‌چرد و چه کسی در میدان جنگ است.

هوش مصنوعی: هرچند که در ظاهر از آن صف خبری نیست، ولی مانند تنبک در میان جشن و شادی، وجودش محسوس و تاثیرگذار است.

هوش مصنوعی: کسی که از درد و آتش عواطف تازه‌واردان آگاه است، می‌داند که آنچه که برای مصلحت آنها خوب بوده، حالا باعث خشک شدن احساسات آن‌ها شده است.

هوش مصنوعی: در دل آنها نفرت و عداوتی وجود داشت، اما پیامرسان آن‌ها خود را به شکل فردی غیرآشنا و مغرض نشان داد.

هوش مصنوعی: پایان کار دیگ مانند شعله‌ای است که درون آن وجود دارد و اساس وجود دیگ نیز به خاطر همین شعله است.

هوش مصنوعی: چهره او آشکار است، اما احساسات و عمق وجودش در درونش نهفته است. عشق او به اندازه خون در رگ‌هایم جاری است.

هوش مصنوعی: شاه‌زاده در برابر پادشاه زانو زده و در حال بیان اوصاف و خصوصیات خود است.

هوش مصنوعی: هر چند که بزرگترین عارف‌ها از همگان بالاتر بودند، اما تو خود را در عمل و شناخت کارهای خویش به خوبی نشان می‌دادی.

هوش مصنوعی: در عمق یک ذره نور، وجود عارفی را می‌توان یافت که از صد معرفت و دانش برتر است.

هوش مصنوعی: گوش انسان به وسیله آگاهی و درک عمیق، می‌تواند نشانه‌هایی از واقعیت‌های پنهان را درک کند، اما در عین حال باید از شک و تردید پرهیز کند و مراقب باشد.

هوش مصنوعی: او با چشمی دل‌نواز به تماشای حقیقت نائل آمده و نگاهی که به او دارد، روشنایی و واضحیت کامل را به همراه دارد.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که او به سادگی راضی نمی‌شود و قانع نمی‌گردد. آگاهی و یقین او از طریق دید دلش به دست می‌آید و تنها به تکرار و اعتبار اکتفا نمی‌کند.

هوش مصنوعی: پس فردی که به مقام شاه نزدیک بود، درباره وضعیت و احوال او سخن گفت و زبان به بیان گشود.

هوش مصنوعی: شاه گفت: تو در تعهد به مهر و بخشش هستی، پس حکمرانی کن که بدون محبت و احسان، راهی به جایی نخواهی برد.

هوش مصنوعی: دست در دام این حکومت کردم، اما حالا سرمست و خوشحالم که بر ثروت او دست یافتم.

هوش مصنوعی: شاه گفت: هر کسی که خواهان مقام و سلطنتی است، باید به این جوان روی بیاورد و درخواست کند.

هوش مصنوعی: من بیست ملک را به خاطر او می‌بخشم و خودم در مرتبه‌ای بلند قرار می‌گیرم.

هوش مصنوعی: گفت وقتی عشق تو در دل او نشسته، هیچ هوای دیگری در او وجود ندارد.

هوش مصنوعی: بندگی و اطاعت به قدری در دل او جا پیدا کرده است که حتی دل پادشاه هم تحت تأثیر قرار گرفته و سرد و بی‌احساس شده است.

هوش مصنوعی: مقام و نجابت سلطنتی در دل آن‌ها از حسرت و دوری تو از بین رفته است.

هوش مصنوعی: صوفی، لباس ریا و تظاهر را کنار گذاشته و به حالتی از شور و وجد رسیده است، حالا او چگونه می‌تواند دوباره به همان لباس و ظاهر قبلی برگردد؟

هوش مصنوعی: تمایل به پوشیدن لباس ساده و زاهدانه به قدری در من قوی است که احساس می‌کنم در این مسیر دچار زیان و نقصان شده‌ام.

هوش مصنوعی: به من آن لباس پشمینه‌ای را بازگردان، ای همدم، چون آنچه داشتم ارزشش را نداشت.

هوش مصنوعی: دور از عاشق که اگر فکری به سرش بیفتد، باید سرش را به خاک بگذارد.

هوش مصنوعی: عشق به اندازه‌ی هزار بار هم ارزشمندتر از پوشش خارجی بدن است، زیرا عشق زندگی، حس و عقل را به ارمغان می‌آورد.

هوش مصنوعی: به‌ویژه آن پوشش پادشاهی دنیا، در واقع دردسرش پنج بخش مستی است.

هوش مصنوعی: دنیا برای افرادی که تن‌پرست و بی‌خواهد هستند، قابل دسترسی است؛ اما ما، خدمتگزاران عشق ابدی هستیم و در پی آن هستیم که از این عشق بهره‌مند شویم.

هوش مصنوعی: عشق را از او جدا نکن و تنها به عشق خودت او را مشغول نکن.

هوش مصنوعی: من در مقام و جایگاهی هستم که به خاطر دیدن چهره‌ام، از آن محروم هستم و در واقع این مقام از آن من است، اما به سبب همین محرومیت، نامش را فقط مقام گذاشته‌اند.

هوش مصنوعی: علت تاخیر در آمدن به اینجا، ناتوانی و کمبود مهارت بوده است.

هوش مصنوعی: بدون داشتن استعداد و توانایی، فقط به یک دانه نگاه کردن کافی نیست.

هوش مصنوعی: مانند عنایتی که با خردی که به چه‌روی در این داستان آمده، حتی اگر به ظاهری زیبا و نقره‌ای باشد، در واقعیت به آن برخورد نمی‌کند.

هوش مصنوعی: مثل چراغی که نه روغن دارد و نه فتیله، نه نور بسیاری دارد و نه کم.

هوش مصنوعی: در باغی که پر از گل و خوشبو است، اگر شخصی با دلخوشی و شادابی به آنجا وارد شود، چگونه ممکن است که ذهنش تحت تأثیر عطر گل‌ها و فضای خوشایند قرار نگیرد؟

هوش مصنوعی: زیبایی همچون چهره‌ی دلبر، مهمان است و در پس‌زمینه‌اش صدای خوش چنگ و بربط به‌گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: مانند پرنده‌ای که از خاک بیرون می‌آید و به دریا می‌رود، چیزی جز نابودی و زیان نصیبش نخواهد شد.

هوش مصنوعی: مانند دانه‌ی گندم که در آسیاب خرد شده، تنها چیزی که باقی مانده است، سفیدی ریش و مو است و دیگر چیز دیگری وجود ندارد.

هوش مصنوعی: آسیاب چرخ دانه‌های گندم را به آرد تبدیل می‌کند و موجب می‌شود که پیرمردان در ضعف و ناتوانی خود فراموش نشوند.

هوش مصنوعی: اما با وجود مسایل و مشکلات فراوان، همچنان در این دنیا اشخاصی هستند که برای حمایت و کمک به دیگران به میدان می‌آیند و به بهبود اوضاع می‌پردازند.

هوش مصنوعی: برای داشتن زندگی خوب و خوش، ابتدا باید قابلیت‌ها و استعدادهای خود را پرورش بدهی، تا از آن استعدادها، زندگی بهشتی برای خود بسازی.

هوش مصنوعی: کودک تازه متولد شده نه از شراب خوشش می‌آید و نه از کباب، چه لذتی از این‌ها می‌برد و چه ارتباطی با کبر و بزرگی دارد؟

هوش مصنوعی: این مثل به بی‌پایانی و کثرت انتظار از گفتار تو اشاره دارد. بهتر است به جای اینکه از دیگران انتظار داشته باشی، خودت به یادگیری و پرورش استعدادهایت بپردازی.

هوش مصنوعی: به خاطر امکانات و استعدادها، تا به حال اشتیاق و علاقه‌ای بی‌نهایت وجود داشته اما آنچه که خواسته‌ایم، به دست نیامده است.

هوش مصنوعی: گفتند که توانایی و قابلیت از سوی خداوند به انسان داده می‌شود و بدون وجود جان و روح، بدن هرگز نمی‌تواند آماده و مستعد گردد.

هوش مصنوعی: عشق و مهربانی‌های پادشاه در دل او نقش بست، به طوری که دل او به دام عشق گرفتار شد و خود نیز به اسیری عشق درآمد.

هوش مصنوعی: هر کس که به وضوح و آشکارا مانند تو در دام عشق افتاد، به طوری که به دام او گرفتار شده و نتوانسته از آن آزاد شود.

هوش مصنوعی: هر کس که به دنبال مقام و قدرت باشد، حتماً قبل از آن در بند و محدودیت‌هایی قرار گرفته است.

هوش مصنوعی: عکس می‌دان به معنای تصویر یا نماد زیبایی‌های جهان است و نقش دیبا هم به زیبایی و تنوع آن اشاره دارد. هر فردی در این جهان دارای ارزشی ویژه است و به نوعی می‌توان گفت که همه ما تحت حمایت و سرپرستی یک منبع بزرگتر هستیم که می‌توان آن را به عنوان خواجه یا سرپرست جهان دانست.

هوش مصنوعی: ای بدن، چرا فکر تو به سمت نادرست می‌رود؟ تو باعث شده‌ای که صد هزار انسان آزاد در بند باشند.

هوش مصنوعی: مدتی صبر کن و از این نقشه و تدبیر بهره‌ ببر، چند لحظه قبل از اینکه مرگ به سراغت بیاید، آزادانه زندگی کن.

هوش مصنوعی: اگر در آزادی‌ات مثل الاغ محدودیت وجود داشته باشد، هیچ راه دیگری وجود ندارد که مثل دل تو جز در چاه سیر کند.

هوش مصنوعی: مدتی از من فاصله بگیر و به دنبال کسی غیر از من برو.

هوش مصنوعی: حالا نوبت من است که رها شوم، تو دیگری را به همسری بگیر.

هوش مصنوعی: ای بدن که به کارهای مختلف مشغولی، به من بگو چرا عمر من را گرفتی و به جای من به دنبالی دیگر می‌روی؟