بخش ۱۰۷ - حکایت آن شخص کی از ترس خویشتن را در خانه‌ای انداخت رخ زرد چون زعفران لبها کبود چون نیل دست لرزان چون برگ درخت خداوند خانه پرسید کی خیرست چه واقعه است گفت بیرون خر می‌گیرند به سخره گفت مبارک خر می‌گیرند تو خر نیستی چه می‌ترسی گفت خر به جد می‌گیرند تمییز برخاسته است امروز ترسم کی مرا خر گیرند

هوش مصنوعی: شخصی در خانه‌ای پنهان می‌شود، چهره‌اش زرد و لب‌هایش کبود است و رنگش پریده به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: صاحب‌خانه به او گفت که خوب است که تو به خاطر پیری و ضعف، احساس لرزش می‌کنی.

هوش مصنوعی: چگونه است این حادثه، وقتی که تو از آن دور شدی و رنگ چهره‌ات چنین به هم ریخته است؟

هوش مصنوعی: امروز با وجود اینکه از شدت فشار و سختی‌ها احتمالاً می‌توانند به سخره‌ها و مسخره‌ها بپردازند، اما هنوز هم از چالش‌ها و مشکلات قدردانی می‌شود.

گفت خر را میگیرند تو که خر نیستی چرا غمگین و ناراحتی ؟

گفت در کار خود خیلی جدی هستند اگر به جای خر‌ من را هم بگیرند جای تعجب ندارد 

هوش مصنوعی: با هدف جلب توجه و بهبود کیفیت، تلاش و کوشش جدی انجام شده است.

هوش مصنوعی: وقتی کسانی که تمییز و فهم درستی ندارند، پیشوایان و سروران مردم می‌شوند، عده‌ای از آن‌ها به جای خر، خود شخص صاحب خر را به جای او می‌برند.

هوش مصنوعی: در شهر ما پادشاهی نیست که بی‌جهت به او دل ببندیم؛ زیرا او به خوبی می‌بیند و می‌شنود.

هوش مصنوعی: انسانیت را در خود پرورش بده و از افرادی که تنها به ظاهر می‌پردازند نترس؛ تو مانند عیسی زمان، از چنینی ناپسندهایی نترس.

هوش مصنوعی: چرخ چهارم نیز از نور تو بهره‌مند است، وای بر من که تو جایگاهی بی‌نظیر داری.

هوش مصنوعی: تو از چرخ و ستاره‌ها هم بالاتر هستی، هرچند به خاطر مصلحت، در آخر قرار داری.

هوش مصنوعی: در پایان راه، آنچه که به نظر می‌رسد ممکن است واقعیت نداشته باشد. تنها به این دلیل که کسی در انتها به نتیجه‌ای رسیده، به این معنی نیست که او بهترین یا تنها گزینه است.

هوش مصنوعی: ما در پی خر در گلستان افتاده‌ایم، از او بگو و از گل‌های تازه.

هوش مصنوعی: این بیت به توصیف زیبایی‌ها و لذت‌های طبیعت و دلنشینی‌های زندگی می‌پردازد. به خصوص به میوه‌هایی مانند انار و ترنج و شاخ سیب اشاره می‌کند که هر کدام نمادی از طراوت و طعم خوش هستند. همچنین از شراب و زیبایی‌های فراموش‌نشدنی زندگی یاد می‌کند که به نظر می‌رسد در کنار این میوه‌ها قرار دارند و به جذابیت و شگفتی این دنیای رنگارنگ افزوده‌اند.

هوش مصنوعی: یا از آن دریا که موج‌هایش نگین و گوهر دارد، گوهرش را کسی به زبان می‌آورد و کسی هم می‌بیند.

هوش مصنوعی: یا از آن پرندگان که تخم‌های طلایی و نقره‌ای را جمع‌آوری می‌کنند.

هوش مصنوعی: یا از آن پرندگان بزرگی که کبک‌ها را تربیت می‌کنند، اشک من هم به سرنوشت آن‌ها دچار است و هم نوشیدنی من از آن‌ها متاثر است.

هوش مصنوعی: در این جهان نردبان‌هایی وجود دارند که به طور پنهانی قرار گرفته‌اند و هر کدام از این نردبان‌ها به نقطه‌ای از آسمان متصل می‌شود.

هوش مصنوعی: هر مسأله و چالش یک راه حل خاص و منحصر به فرد دارد. هر روش و شیوه‌ای برای رسیدن به هدف، فضایی متفاوت و بی‌نظیر را ارائه می‌دهد.

هوش مصنوعی: هر کسی از حال دیگری بی‌خبر است، مانند یک ملک که در فضایی وسیع و بی‌پایان و عمیق به سر می‌برد.

هوش مصنوعی: این شخص در فکر و حیرت است که خوشحالی او به چه چیزی بستگی دارد و فرد دیگر در شگفتی است که این حیرت چیست.

هوش مصنوعی: زمین خدا وسیع است و هر درختی از خاکی روییده است.

هوش مصنوعی: روی درختان شیرین، برگ‌ها و شاخه‌ها در حال صحبت و شادی هستند که این بهشت و این زمین وسیع، زیبایی خاصی دارد.

هوش مصنوعی: بلبلان دور شکوفه‌هایی که پر از غنچه و گره هستند، در حال پروازند. از آنچه تو می‌چشید، ما را بهره‌مند کن.

هوش مصنوعی: این گفته پایانی ندارد، به آن روباه، شیر، بیماری و گرسنگی دوباره مراجعه کن.