بخش ۶۲ - بیان آنک عارف را غذاییست از نور حق کی ابیت عند ربی یطعمنی و یسقینی و قوله الجوع طعام الله یحیی به ابدان الصدیقین ای فی الجوع یصل طعام‌الله

هوش مصنوعی: زیرا هر جاندار به سوی مادر خود می‌رود تا هویت و ویژگی‌های خود را از او بگیرد.

هوش مصنوعی: انسان از وجود خودش چیزهای باارزش و نیکو به دست می‌آورد، اما برخی نیز از ریشه‌های پایین‌تر و نادرست خواسته‌های بی‌ارزش و نامناسب می‌گیرند.

هوش مصنوعی: عدل، توزیع و قسمت کردن چیزهاست و این مسئله عجیبی نیست که در آن جبر وجود ندارد و ظلمی هم در کار نیست.

هوش مصنوعی: اگر جبر و قضا و قدر وجود داشت، دیگر جایی برای پشیمانی نبود؛ و اگر ظلم و ستم واقعاً به جای نگهبانی بود، دیگر نمی‌توانستیم انتظار حمایت داشته باشیم.

هوش مصنوعی: روز آخر فرارسیده و این روز، سرنوشت فردا را رقم می‌زند. رازهای ما چه زمانی برملا خواهد شد؟

هوش مصنوعی: ای کسی که به چیزی یا کسی اعتماد کرده‌ای، حواست باشد که این اعتماد می‌تواند به افراد فاسد و چاپلوس آسیب برساند.

هوش مصنوعی: تو بنایی بس زیبا و فریبنده ساخته‌ای که در واقع تنها حبابی است. این سازه به نظر محکم می‌آید، اما در اصل از تاروپود بسیار سست و ناپایداری تشکیل شده است.

هوش مصنوعی: زیبایی مانند نوری است که درخشان می‌درخشد و کسانی که در آن نور هستند، نمی‌توانند راه خود را ببینند.

هوش مصنوعی: این دنیا و مردمش هر دو بی‌فایده‌اند و در نیرنگ و بی‌وفایی همگی یک‌دل و هم‌نظر هستند.

هوش مصنوعی: انسان‌ها مثل دنیا هستند و به خوبی و وفاداری نمی‌توان به آن‌ها اعتماد کرد. حتی اگر کسی به ظاهر به تو توجه کند و محبت نشان دهد، در واقع ممکن است در دل بی‌وفا باشد.

هوش مصنوعی: ساکنان آن دنیا، همان‌طور که از آن دنیا آگاه هستند، تا ابد در یک توافق و ارتباط پایدار باقی خواهند ماند.

هوش مصنوعی: آیا ممکن است دو پیامبر با یکدیگر دشمن شوند؟ آیا معجزات آن‌ها از یکدیگر گرفته شده است؟

هوش مصنوعی: آیا میوهٔ آن دنیا که سرشار از شادی است، هرگز پژمرده خواهد شد؟ عقل به ما چنین نمی‌گوید.

هوش مصنوعی: نفس انسانی به خاطر عدم وفاداری‌اش، قابلیت کشتن را دارد و وابسته به دنیا و امور دنیوی است.

هوش مصنوعی: این جمله بیان می‌کند که در این جمع، فقط افرادی که زنده و شاداب هستند باید حضور داشته باشند و برای مردگان تنها قبر و کفن مناسب است. به عبارتی، انجمن باید مظهر زندگی و روح باشد و نه مکانی برای مردگان.

هوش مصنوعی: اگرچه نفس انسان هوشمند و باهوش است و چیزهای زیادی می‌داند، اما اگر تنها به دنیا و مادیات وابسته باشد، می‌توان او را مرده تصور کرد.

هوش مصنوعی: آب وحی الهی به این مرده رسید و از خاک این مرده، زندگی تازه‌ای به وجود آمد.

هوش مصنوعی: هرگز مغرور نشو تا زمانی که وحشت تو بر حاضری نیفتد، زیرا زمانی که تو به آن زیبایی دست یابی، می‌توانی مطمئن باشی که ماندگار خواهد بود.

هوش مصنوعی: صدایی را جستجو کن که با وجود تابش خورشید، خاموش و محو نشود.

هوش مصنوعی: هنرهای ظریف و ترفندهای فریبنده، همانند قوم فرعون هستند که در برابر زندگی و سرنوشت ناپایدار، همچون آب نیل زودگذرند.

هوش مصنوعی: زیبایی و جاذبه‌ی طبع و سحر آن‌ها هرچند مردم را به سوی خود می‌کشاند، اما همچنان برایشان دشوار است.

هوش مصنوعی: سحر و جادوهای ساحران را به خیال نینداز، چرا که سرنوشت تمام چیزها به یک پایان می‌رسد و آن پایان می‌تواند به شکل یک موجود خطرناک همچون اژدها باشد.

هوش مصنوعی: همه جادوها را در یک جا جمع کرد و یک دنیا پر از تاریکی را صبح روشن کرد.

هوش مصنوعی: نور اضافه‌ای از خوردن به دست نمی‌آید و همان نوری هست که از گذشته وجود داشته است.

هوش مصنوعی: به دلیل افزایش و زیادتر شدن اثرات، در ذات نی نیز افزونی و مشکلاتی وجود دارد.

هوش مصنوعی: وجود حق از به وجود آمدن دنیا افزایش نیافته است؛ آنچه که در ابتدا بود، اکنون هم همانگونه باقی مانده است.

هوش مصنوعی: اما تأثیر به وجود آمده از خلق، بیشتر شده است. در این میان، تفاوتی بین این دو افزونی وجود دارد.

هوش مصنوعی: اثر و نشانه وجود او به حدی زیاد است که صفات و ویژگی‌های او به وضوح نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: هر چیزی که وجود دارد، به خاطر علت‌هایش به وجود آمده و افزایش آن نیز به دلیل همان علل است. اگر چیزی به وجود آید، ضروری است که به علت‌های آن توجه کنیم، زیرا علت‌ها به تحولی در ذات آن می‌انجامند.