بخش ۳۴ - باقی قصهٔ ابراهیم ادهم قدس‌الله سره

هوش مصنوعی: در بالای تخت، فردی با نام نیک طقطقی صداهایی از بام شب شنید.

هوش مصنوعی: با قدم‌های سریع بر فراز بام خانه قدم می‌زنم و با خود می‌گویم: این چه شجاعت و قوتی است!

هوش مصنوعی: صدا کرد از پنجره قصر او که کیست؟ اینجا آدمی نیست، بلکه موجود دیگری است که شبیه انسان نیست.

هوش مصنوعی: گروهی از مردم عجیبی که سر خود را پایین می‌آورند، ما هم شب را به جستجوی چیزی گردش می‌کنیم.

هوش مصنوعی: خوب توجه کنید، چه چیزی را جست‌وجو می‌کنید؟ گفتند، شترها می‌گویند: "شتر به کجا می‌خواهد بپرد؟" پس خوب دقت کنید.

هوش مصنوعی: پس به او گفتند که تو در مقام و جایگاه خود، چگونه به دنبال دیدار حقیقت و الهی می‌گردی.

هوش مصنوعی: او همان بدی را که دارد، هیچ‌کس ندیده است؛ چون که مانند پری از دست انسان ناپدید شده است.

هوش مصنوعی: معنی این بیت این است که حقیقت و عمق وجود انسان‌ها اغلب از نگاه دیگران پنهان است و مردم فقط ظواهر مانند لباس و ظاهر را می‌بینند و نمی‌توانند به درون انسان‌ها پی ببرند.

هوش مصنوعی: وقتی که از چشم مردم و خودم دور شدم، مانند پرنده‌ای افسانه‌ای به شهرت و معروفیت دست پیدا کردم.

هوش مصنوعی: هر پرنده‌ای که به قاف می‌رسد، تمام موجودات عالم از او به خود می‌باهند و فخر می‌فروشند.

هوش مصنوعی: وقتی نور شرق به سبا رسید، صدا و هیاهویی در میان بلقیس و مردم ایجاد شد.

هوش مصنوعی: روح‌های مرده همه به پرواز درآمدند و مردگان از گورهای خود سر بلند کردند.

هوش مصنوعی: آنها به یکدیگر خبر می‌دادند که صدایی از آسمان به گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: از آن صداهای مذهبی، دین‌ها به دور خود می‌چرخند، همان‌طور که شاخ و برگ درخت دل نیز سبز می‌شود و به هم می‌پیوندند.

هوش مصنوعی: سلیمان با یک نفس خود، مردگان را از قبرهایشان بیرون آورد و به زندگی بازگرداند، مانند وزش نفخی که باعث زنده شدن مردگان می‌شود.

هوش مصنوعی: برای تو آرزوی سعادت دارم، پس از این، که این دوران سپری شد. خداوند به حقیقت آگاه‌تر است.