بخش ۸۵ - قصهٔ دقوقی رحمة الله علیه و کراماتش

هوش مصنوعی: مردی با ظاهری زیبا و دلربا وجود دارد که عاشق است و دارای ویژگی‌های خاص و بزرگی است.

هوش مصنوعی: وقتی مه در زمین می‌تابد، مانند آن است که شب‌نشینان در آسمان روشن می‌شوند و زندگی می‌گیرد.

هوش مصنوعی: در مکانی که زندگی را کم‌تر از آنچه باید ساختی، تنها دو روز در این محیط آن‌چنان گذرانده‌ای که به زودی از آن خارج خواهی شد.

هوش مصنوعی: اگر در یک خانه به مدت دو روز بمانم، عشق در وجودم شعله‌ور خواهد شد.

هوش مصنوعی: زندگی مرفه و راحت را می‌طلبم، ای نفس، به سوی پر بودن و خوشی برو.

هوش مصنوعی: من هرگز خلق و خوی قلبم را در مکان‌ها تغییر نمی‌دهم، چرا که نمی‌تواند در امتحان کاملاً خالص باشد.

هوش مصنوعی: روز در حال گردش و شب در حال عبادت، چشمانش مانند چشمان شاهین به دوردست‌ها می‌نگرد. او همانند یک باز است.

هوش مصنوعی: این بیت به معنای این است که شخص از مردم جدا و دور است، نه به خاطر اخلاق بد خود، و نه به خاطر این که از جنسیت‌های مرد و زن متمایز باشد. بلکه، او به نوعی از دیگران مستقل است.

هوش مصنوعی: مهربان و سودمند به مردم باشی، مانند آب زلال که همیشه به دیگران کمک می‌کند. دعا و خواسته‌ات نیز قبول می‌شود.

هوش مصنوعی: خوبی و بدی را بهتر از مادر و پدر، مهربان و پایدار می‌دانند.

هوش مصنوعی: پیامبر به شما، ای بزرگواران، گفت که مانند یک پدر مهربان و دلسوز هستم.

هوش مصنوعی: به همین دلیل که تمام اجزای وجود من بخشی از کل هستند، چرا باید از آن کل جدا شوید؟

هوش مصنوعی: اگر بخشی از یک مجموعه جدا شود، دیگر کارایی ندارد و مانند عضوی که از بدن جدا شده، بدون زندگی و فاقد ارزش می‌شود.

هوش مصنوعی: تا زمانی که دوباره به همه چیز وصل نشود، او مرده است و از وجودش هیچ خبری در جانش نیست.

هوش مصنوعی: اگر جنبشی در چیزی نباشد، حتی اگر آن چیز به تازگی جدا شده یا تغییر کرده باشد، باز هم هیچ حرکتی از آن سر نمی‌زند.

هوش مصنوعی: اگر بخشی از این کلیت برداشته شود، دیگر آن کلیت باقی نخواهد ماند و ناقص می‌شود.

هوش مصنوعی: قطع و وصل او به هیچ وجه نمی‌تواند در گفته‌ها جا بگیرد؛ چیزی که به‌عنوان مثال مطرح شده، ناقص است.