بخش ۸۰ - قصهٔ خواندن شیخ ضریر مصحف را در رو و بینا شدن وقت قرائت

هوش مصنوعی: در روزگاری، او مردی فقیر و کاردان را در خانهٔ یک پیرمرد نابینا مشاهده کرد.

هوش مصنوعی: در فصل گرما، هر دو زاهد به مهمانی پیش او رفتند و چند روزی با هم جمع شدند.

هوش مصنوعی: در اینجا شخصی تعجب می‌کند که چرا کتابی در این مکان وجود دارد، زیرا درویش اینجا نابینا است و نمی‌تواند ببینید.

هوش مصنوعی: در این فکر که هیچ‌کس جز او در اینجا نیست، نگرانی و اضطراب او بیشتر شد.

هوش مصنوعی: او تنها کسی است که من به او وابسته‌ام و به دیگران کمتر اعتماد دارم یا مانند آن‌ها درگیر نیستم.

هوش مصنوعی: برای اینکه بتوانم سؤال بپرسم و به آرامش برسم، صبر می‌کنم تا به خواسته‌ام دست یابم.

هوش مصنوعی: مدت زمانی را صبر کرد و در سختی بود تا اینکه شگرفی پیش آمد؛ زیرا صبر کلید گشایش است.