بخش ۱۸۷ - جواب گفتن عاشق عاذلان را و تهدید‌کنندگان را

گفت: من دچار استسقا (بیماریِ تشنگی همیشگی) هستم. آب مرا به سمت خود می‌کشد. هرچند میدانم که بسیار آب خوردن مرا خواهد کشت.

هوش مصنوعی: هیچ کسی که تشنهٔ آب است، از آب سیراب نخواهد شد، حتی اگر دو صد بار هم بر او ببارد و او را متلاشی کند.

هوش مصنوعی: اگر عشق به من آسیب بزند، دست و دلم را بگیرد، آب زندگی‌ام کم نخواهد شد.

هوش مصنوعی: می‌گویم اگر از دل‌های پنهان بپرسند، ای کاش در دریا می‌بودید و به عمق آن در می‌رفتی.

هوش مصنوعی: اگر اشک‌های من همچون خیکی بزرگ از امواج آب بیرون بروند، مرگ من نیز به قدری شیرین و دوست‌داشتنی خواهد بود که ارزشش را دارد.

هوش مصنوعی: هر کجا که آب زلالی را ببینم، حسودیم می‌شود و دلم می‌خواهد که آنجا جای من باشد.

هوش مصنوعی: دست مانند دف و شکم مانند دهل، در شادی و عشق به ضرب و ضربان مشغولم، همچون گلی که در حال شکوفایی است.

هوش مصنوعی: اگر آن فرشته‌ی حافظ جانم، خونم را بریزد، من مانند زمین، قطره‌قطره خونم را می‌نوشم.

هوش مصنوعی: من مانند زمین و جنین که در خون غوطه‌ورند، در حالتی هستم که عاشق شده‌ام و به همین خاطر به این حال و هوا دچار گشته‌ام.

هوش مصنوعی: در شب مثل یک دیگ در آتش به جوش می‌آیم و در طول روز تا شب از درد و غم مانند شن احساس عذاب می‌کنم.

هوش مصنوعی: من از این که با فریبکاری خواسته‌ام به هدفی برسم، پشیمانم و به همین خاطر از خشم او دوری کرده‌ام.

هوش مصنوعی: ای دل، خشم خود را دور کن و بگذار که شادی عید قربان در وجودم جریان داشته باشد. من مانند عاشق گاومیش، به عشق و شوق زندگی می‌کنم.

هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که اگر گاو خوابش ببرد یا چیزی بخورد، به هر حال برای جشن و قربانی کردن او پرورش داده می‌شود. در واقع، نشان‌دهنده آن است که گاو به طور خاص برای این目的 رشد می‌کند.

هوش مصنوعی: تو با دستان قدرتمند خود به من زندگی دوباره بخشیده‌ای، به گونه‌ای که اکنون جزو هستی و زندگی هر انسان آزاده‌ای شده‌ام.

هوش مصنوعی: گاو موسی که قربانی شده، نشانه‌ای از زندگی‌ست که به دست تو از بین رفته است.

هوش مصنوعی: آن کشته از آسیبش برخاست و در خطاب به دیگران گفت که به هم آسیب بزنید.

هوش مصنوعی: ای بزرگوران، اگر می‌خواهید ارواحی را که به تماشای شما آمده‌اند جمع کنید، این گاو را قربانی کنید.

از حالت جماد مُردم و به حالت نباتی و نامی وارد شدم، سپس از نامی بودن مُردم و به حیوان بودن وارد شدم

از حیوان بودن مردم و تبدیل به آدم شدم، پس چرا از مرگ بترسم؟ آیا تا به حال از مردن چیزی از من کم شده؟

بار دیگر از انسان بودن بمیرم تا از فرشتگان سر در بیاورم

و از فرشته بودن هم باید فرا تر را بجویم زیرا هر چیز از بین می رود به جز ذات او (آیه ۲۸ سوره قصص)

بار دیگر از فرشته بودن بمیرم و تبدیل به آن چیزی شوم که حتی در ذهن انسان نمی‌گنجد

هوش مصنوعی: پس از مرگ به حالت عدم فرو می‌روم، چون ساز و نغمه‌ام باشد که به سوی او بازمی‌گردم.

بدان که مرگ برای همه ی امت اتفاق می افتد و آب حیات در ظلمت پس از مرگ پنهان شده.

هوش مصنوعی: همچون نیلوفر، از این سو برو و مانند کسی که به آب نیاز دارد و به شدت تشنه است، به دنبال مرگ مرو.

هوش مصنوعی: او در حالیکه در پی آب است، به نوعی با مرگ خود مواجه شده است و نمی‌داند که حقیقت چیست.

هوش مصنوعی: ای عاشق بی‌رمق و خجل، که به خاطر ترس از جانت از محبوب فراری هستی.

هوش مصنوعی: به سوی تیغ عشق او، ای سرزنش‌کنندگان زنان، باید هزاران جان فدای او شود و با شوق و ذوق به سمت او بیاید.

هوش مصنوعی: آیا تا به حال جوی را دیده‌ای که در آن کوزه‌ای باشد و آب از جوی به داخل کوزه بریزد؟ در این صورت، چگونه ممکن است آب از جوی دور بماند؟

هوش مصنوعی: وقتی آب داخل کوزه با آب چشمه مخلوط می‌شود، در آن حل می‌شود و دیگر به‌طور جداگانه قابل شناسایی نیست.

هوش مصنوعی: توصیف و توصیف‌پذیری او تمام شده است و ذات او همیشگی و پایدار است؛ از این پس نه چیزی از او کاسته می‌شود و نه به او افزوده می‌گردد.

هوش مصنوعی: من خود را بر درخت او آویزان کردم، در حالی که به خاطر فرار از او عذری برای خود دارم.