بخش ۱۰۱ - تصورات مرد حازم

هوش مصنوعی: ناگهان شیری ظاهر شد و مرد را به سرعت از جایش بلند کرد و به داخل جنگل برد.

هوش مصنوعی: او در مورد آنچه که می‌برد، چه فکر می‌کند؟ تو نیز به همان موضوع فکر کن، ای استاد دین.

هوش مصنوعی: سرنوشت و تقدیر مانند یک شیر در جنگل به جان ما حمله‌ور می‌شود و ما در این میان مشغول کار و فعالیت‌های خود هستیم.

هوش مصنوعی: مردم به اندازه‌ای از فقر وحشت دارند که برای دوری از آن، حتی به عمق دریا هم می‌روند و خود را در معرض خطر قرار می‌دهند.

هوش مصنوعی: اگر از آن چیزی که فقر به وجود می‌آورد بترسی، گنج‌های زیادی در زمین پیدا می‌شود.

هوش مصنوعی: همه آن‌ها به خاطر ترس از غم، در حالتی از غم، به دنبال وجود و هستی هستند ولی در واقع در عدم و نیستی قرار دارند.