بخش ۵۸ - خواندن محتسب مست خراب افتاده را به زندان

هوش مصنوعی: در نیمه شب، نگهبان اخلاق به جایی رسید و در گوشه‌ای از دیوار، فردی را دید که خوابش برده و می‌نوشد.

هوش مصنوعی: مستی‌ام را از چه می‌دانم؟ بگو ببینم چه نوشیده‌ای؟ او پاسخ داد: نوشیدنی که در این ظرف است، من از آن خورده‌ام.

هوش مصنوعی: در نهایت پرسیدند که در این سبو چه چیزی وجود دارد. پاسخ داد: "چیزهایی است که من نوشیده‌ام و این موضوع پنهان است."

هوش مصنوعی: گفت: آن چیزی که خورده‌ای چیست؟ او پاسخ داد: آنچه در ظرف پنهان است.

هوش مصنوعی: سؤال و جواب به حالت تکرار در می‌آید و همانند الاغی که در جایی در گل و لای گیر کرده، به دور خود می‌چرخد و نمی‌تواند بیرون بیاید.

هوش مصنوعی: محتسب به او گفت: ای مست، کمی آه بکش و ساکت باش. اما او در پاسخ با سر و صدا و هیاهو ادامه داد و توجهی به صحبت دیگران نکرد.

هوش مصنوعی: شخصی می‌گوید وقتی درباره‌ی غصه‌ام صحبت می‌کنم، دیگران احساس شادی می‌کنند، اما من در حال غمگینی و در حال خم شدن زیر فشار آن هستم.

هوش مصنوعی: حسرت و اندوه و ظلم و ستم است که به دل می‌کوبد، در حالی‌که شادی نیز وجود دارد که در دل‌ها را می‌گشاید.

هوش مصنوعی: محتسب گفت: نمی‌دانم چه کار کنیم، بلند شو و از درگیری خودداری کن و بگذار این جدال تمام شود.

هوش مصنوعی: شخصی از دیگری می‌پرسد که تو از کجا آمده‌ای و من از کجا. در پاسخ، شخص دیگر با حالتی مست می‌گوید که بیایید تا به زندان برویم. این گفتگو نشان‌دهنده حالتی است که در آن دو نفر به یکدیگر اشاره می‌کنند که وضعیت یا مسیر زندگی‌شان چقدر متفاوت است و در نهایت به یک مکانی خاص دعوت می‌شوند.

هوش مصنوعی: گفت مرد مست به محتسب: اجازه بده برو، زیرا از کسی که برهنه است نمی‌توان چیزی طلب کرد.

هوش مصنوعی: اگر قدرت رفتن به خانه‌ام را داشتم، به خانه‌ام می‌رفتم؛ اما اکنون که این امکان ندارد، چرا این‌گونه شده است؟

هوش مصنوعی: اگر من هم از نظر عقل و توانایی در سطح شیخ‌ها بودم، مانند آنها در دکان خود مشغول کار بودم.