بخش ۴۷ - تتمهٔ اعتماد آن مغرور بر تملق خرس

هوش مصنوعی: انسانی که در زندگی خود به ذلت و خواری گرفتار شده است، مانند مگسی است که به او حمله می‌شود. او به جای اینکه در برابر مشکلات بایستد، از آن‌ها فرار می‌کند و در مواجهه با دشمنانش، دچار ضعف و ناتوانی می‌شود.

هوش مصنوعی: مگس چندین بار از روی جوانی پرواز کرد و دوباره با سرعت به سمت او برگشت.

هوش مصنوعی: مردی که از مگس خرس عصبانی شده و به تندی به کوه رفت و سنگی بزرگ و سخت را برداشت.

هوش مصنوعی: سنگی آورد و مگس را دید که دوباره بر روی چهره‌ی خواب‌آلودش نشسته و آوازی می‌خواند.

هوش مصنوعی: آسیاب سنگ را برداشت و به مگس زد تا مگس عقب‌نشینی کند.

هوش مصنوعی: سنگی که روی آن خوابیده بود، با خشخاشی شکافته شد و این واقعیت را برای همه آشکار کرد.

هوش مصنوعی: محبت بی‌كسانی، همچون محبت خرس است که به نظر می‌رسد واقعی باشد، اما در حقیقت فقط یک توهم است و ماهیت آن به دو طرف مربوط است.

هوش مصنوعی: این جمله بیانگر این است که تعهد و پیمانی که او برقرار کرده است، ناپایدار و شکننده است. همچنین وفاداری او نیز ضعیف و ناتوان به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: اگر کسی سوگند یاد کند، به او اعتماد نکن؛ زیرا سوگند فردی که در حرف زدن کج‌رو است، شکسته می‌شود.

هوش مصنوعی: وقتی او بدون قسم دروغ گفت، تو با نیرنگ و قسمش دچار مشکل خواهی شد.

هوش مصنوعی: نفس او در حال مرگ است و عقلش در بند و گرفتار است. او به خاطر داشتن هزاران کتاب، خود را در قید و زنجیر احساس می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر کسی بدون سوگند پیمان را بشکند، حتی اگر با سوگند هم چیزی بخورد، آن سوگند نیز شکسته خواهد شد.

هوش مصنوعی: چون که بر سر سوگندهای سنگین و سخت خود را به زحمت می‌اندازی، نفس تو بیش از پیش آشفته و ناآرام می‌شود.

هوش مصنوعی: وقتی که یک زندانی به دست حاکم گرفتار می‌آید، حاکم سعی می‌کند او را از درد و رنجی که در آن گرفتار است، نجات دهد.

هوش مصنوعی: وقتی که از شدت خشم بر سر او کوبیده شود، به او قسم می‌خورد که این کار را خواهد کرد.

هوش مصنوعی: به او وفا کن و به عهد و پیمانت پایبند باش. ایمان خود را حفظ کن و با او صحبت نکن.

هوش مصنوعی: اگر حق را در پیمان بسازی، همانند تنی که در هم تنیده و در حال حرکت است، به آن شکل در می‌آید.