بخش ۱۴۴ - قصه آنکس کی در یاری بکوفت از درون گفت کیست آن گفت منم گفت چون تو توی در نمی‌گشایم هیچ کس را از یاران نمی‌شناسم کی او من باشد برو

هوش مصنوعی: یک نفر در یاری و کمک آمد و گفت: «ای مورد اعتماد، یارت کیست؟»

هوش مصنوعی: او گفت: "به من بگو، الان وقت مناسبی نیست که در چنین محیطی بمانی، اینجا مناسب حال تو نیست."

هوش مصنوعی: خام را جز آتش هجر و فراق کی پزد کی وا رهاند از نفاق تنها آتش جدایی و دوری است که می‌تواند ناگفته‌ها و حالت‌های ناپخته را به کمال برساند و از ریا و دورویی رها کند.

هوش مصنوعی: آن مسکین رفت و یک سال در سفر گذراند و در جدایی از دوستش، دلتنگی و آتش غم را تجربه کرد.

هوش مصنوعی: آنچه که سوخته و آسیب دیده بود، اکنون به درستی درآمد و دوباره به خانه‌اش برمی‌گردد.

هوش مصنوعی: به آرامی و با احترام در کنار در ایستاد، به امید آنکه ناگهان کلمه‌ای ناشایست از زبانش خارج نشود.

هوش مصنوعی: صدای یار به گوش می‌رسد که می‌پرسد آیا کسی در دروازه است؟ و پاسخ می‌آید: دروازه به روی تو، ای دلبر من، باز است.

هوش مصنوعی: گفت حالا که من هستم، اما جایی برای دو تا من در این خانه نیست.

هوش مصنوعی: سوزن نمی‌تواند دو سر رشته داشته باشد، زیرا در این سوزن تنها یک یکتایی وجود دارد.

هوش مصنوعی: ارتباطی بین رشته و سوزن وجود ندارد، چون مرغوبیت و کیفیت دوخت به مهارت خیاط بستگی دارد.

هوش مصنوعی: زندگی و وجود انسان وقتی می‌تواند شکل درست و باریک‌تری بگیرد که با تمرین و سخت‌کوشی، تلاش و کار بر روی خود همراه باشد.

هوش مصنوعی: به اراده‌ی خداوند، هر چیزی که در نظر انسان غیرممکن به نظر می‌رسد، ممکن می‌شود.

هوش مصنوعی: هر چیزی که به نظر غیرممکن می‌آید، با قدرت و اراده او ممکن می‌شود و هر کسی که از او می‌ترسد، آرام و ساکت می‌گردد.

هوش مصنوعی: مردی که به خاطر جاذبه و جذابیت آن عزیز، حتی مرده‌ها هم به حیات می‌آیند و زنده می‌شوند.

هوش مصنوعی: وجودی که از عدم و نیستی نیز بی‌حال‌تر است، در دستان او به شدت نیازمند و حیران است.

هوش مصنوعی: هر روز خداوند در حال انجام کارهایی است؛ پس او را بی‌کار و بی‌عمل ندانید.

هوش مصنوعی: هر روز کمترین کاری که او انجام می‌دهد، این است که سه لشکر را به سوی خود می‌کشاند.

هوش مصنوعی: لشکری از پدران به سمت مادران می‌روند تا در رحم آنها جوانه بزنند.

هوش مصنوعی: ارتشی از خویشاوندان به سمت خاک می‌رود تا زمین از جمعیت زن و مرد پر شود.

هوش مصنوعی: گروهی از کسانی که از خاک و طبیعت تشکیل شده‌اند به سوی مرگ حرکت می‌کنند تا جستجو کنند که هر فردی چه کارهایی کرده و چه نیکی‌هایی در زندگی داشته است.

هوش مصنوعی: این حرف فرجامی ندارد، پس بشتاب به سمت آن دو دوست خالص و پاک.

هوش مصنوعی: دوستش گفته است که در اینجا همه چیز هماهنگ و سازگار است، مانند گل و خار در یک باغ. هیچ چیز در مقابل هم نیست و همه چیز به زیبایی کنار هم قرار دارد.

هوش مصنوعی: هر چه بیشتر به وحدت و یکپارچگی توجه کنیم، مشکلات و اشتباهات کمتر می‌شود. اکنون اگر دو حرف "کاف" و "نون" را مشاهده می‌کنی، نشانه‌ای از وجود دوگانگی است.

هوش مصنوعی: حروف "کاف" و "نون" مانند یک دام هستند که عدم را به سمت مشکلات و چالش‌ها می‌کشانند.

هوش مصنوعی: بنابراین باید دو تا کمند در عالم محسوس وجود داشته باشد، هرچند که در اثر، آن دو به یک چیز می‌رسند.

هوش مصنوعی: حتی اگر دو پا داشته باشی یا چهار پا، راه را می‌توان به سادگی پیمود، مانند قیچی که دو تیغه‌اش به راحتی یک چیز را برش می‌زند.

هوش مصنوعی: این دو دوست گازر را ببین که در ظاهر، گویی با هم اختلاف دارند، اما در حقیقت چنین چیزی نیست.

هوش مصنوعی: یکی پارچه‌ای را در آب می‌زند تا آماده شود و دیگری نیز در کنار آن مشغول خشک کردنش است.

هوش مصنوعی: اینجا بیان می‌شود که شخصی توانایی دارد که حتی چیزهای خشن و سخت را به حالت نرمی تغییر دهد، گویی که با استفاده از قدرت و اراده خود، می‌تواند بر روی آنها اثر بگذارد و آنها را نرم کند.

هوش مصنوعی: اما این دو مفهوم متضاد به صورت نمایشی، باید در یک دل و یک کار به رضایت دست پیدا کنند.

هوش مصنوعی: هر پیامبر و ولی دارای روش و مسلکی خاص است، اما در نهایت همه آن‌ها به یک حقیقت واحد می‌رسند.

هوش مصنوعی: وقتی که خواب بر حضار چیره شد، آب آسیاب سنگ‌ها را برد.

هوش مصنوعی: آب به آرامی در حرکت است و این حرکتش در آسیا به نفع شماست.

هوش مصنوعی: زمانی که نیازی به آب در مسیر اصلی نباشد، دیگر آن را در جوی اصلی رها نمی‌کنند.

هوش مصنوعی: سخن گفتن باید از دهان و زبان آموزش ببیند، وگرنه خودِ سخن از جداگانه‌گی‌ها برخوردار است.

هوش مصنوعی: به آرامی و بدون سر و صدا، جریان آب به سمت باغ‌ها و گل‌زارها حرکت می‌کند.

هوش مصنوعی: خدایا، جانم را به من نشان بده، آن جایگاهی که کلام بدون کلمات و سخن، خود به خود جاری می‌شود.

هوش مصنوعی: تا زمانی که جان پاک به سوی عرصهٔ دور و بی‌نهایت عدم حرکت کند.

هوش مصنوعی: این فضا بسیار وسیع و آزاد است و این فکر و اندیشه در آن صدا و نغمه‌ای پیدا می‌کند.

هوش مصنوعی: خیالات و افکار درونی به اندازه‌ای فشرده و تنگ شده‌اند که از نبود و عدم به وجود آمده‌اند، و به همین خاطر، این افکار باعث ایجاد غم و اندوه می‌شوند.

هوش مصنوعی: وجود تو تنگ‌تر از آن چیزی است که در ذهن می‌پرورانی، به همین دلیل در تو، مانند هلال، نور و زیبایی نمایان می‌شود.

هوش مصنوعی: وجود و حس و رنگ در جهان به شدت محدود شده است، گویی که این محدودیت و تنگی باعث شده است که همه چیز به زندانی تنگ تبدیل شود.

هوش مصنوعی: علت محدود بودن چیزها به خاطر چگونگی ترکیب و تعداد آن‌هاست و این ترکیب، حس‌ها را به سمت خود جذب می‌کند.

هوش مصنوعی: از آن طرف احساس می‌کنی که عالم توحید وجود دارد؛ اگر خواهان یکی شدن هستی، به آن سمت حرکت کن.

هوش مصنوعی: یک عبارت می‌گوید که "امر" یک عمل است که وقتی ویژگی‌هایی مانند "نون" و "کاف" به آن اضافه می‌شود، معنا و مفهوم آن به وضوح بیان می‌شود. به عبارتی، تنها فعل بودن کافی نیست و برای رساندن معنی درست، به اجزا و ساختار جمله نیز نیاز است.

هوش مصنوعی: این حرف هنوز به پایان نرسیده است. برگرد و ببین چه بر سر وضعیت گرگ در جنگ آمده است.