بخش ۱۳ - آموختن وزیر مکر پادشاه را

هوش مصنوعی: او وزیری داشت که به شیوه‌ای فریبنده و مکارانه بر آبِ مشکوکی بند بسته بود.

هوش مصنوعی: می‌گوید: ترسایان برای حفظ جان خود به خدا پناه می‌برند و دینشان را از حاکم مخفی می‌کنند.

هوش مصنوعی: آن‌ها را کمتر آزار بده، زیرا کشتن و نابود کردن فایده‌ای ندارد. این آدم‌ها بویی از دین و ارزش‌های معنوی ندارند، مانند عطر و بخور که بو و عطر حیات را منتقل می‌کنند.

راز و حقیقت، در میان صدها لایه و پوشش پنهان شده است. ظاهر آن (راز) در اختیار توست (و می‌بینی‌اش)، اما باطن آن، کاملاً بر خلاف ظاهر است

هوش مصنوعی: شاه از او پرسید که تدبیر و چاره چیست؟ چگونه می‌توان با مکر و فریب برخورد کرد؟

هوش مصنوعی: تا زمانی که در دنیا هیچ نشانه‌ای از نصرانی و دینش باقی نماند، نه به‌طور علنی و نه به‌طور مخفی.

هوش مصنوعی: گفت: ای پادشاه، گوش و دستم را قطع کن، بینی‌ام را بشکن و لب‌هایم را به حکم مرگ بسپار.

هوش مصنوعی: پس از آن، مرا زیر دار بیاور تا کسی برایم شفاعت کند.

هوش مصنوعی: در جایی که به صدا در می‌آیی، این کار را انجام بده در مسیری که در چهار جهت می‌شود رفت.

وقتی که خود را از خود برهانم و به سوی شهرِ دور (حقیقت) روانه شوم، تا درویشان را به شور و هیجان (عارفانه) بیندازم