شمارهٔ ۶۳ - و له ایضاً: عَلَیهِ الرَّحمَه

هوش مصنوعی: به یادم می‌آید در روزهای دشوار زندگی، در حالی که در تنم رنج و محنت وجود دارد، همچون انسان دیوانه لباس خود را بر تن کرده‌ام.

هوش مصنوعی: من به شدت درگیر درد جدایی هستم و نگرانی از مرگ دارم. اما در این حال طبیبی دارم که برای درمانم دارویی دارد که از خون دل خودم به دست آمده است.

هوش مصنوعی: هرگز کلاه چرمی‌ام را به سلطان نخواهم داد، حتی اگر به جای آن، تاج و تخت خودم را پیشنهاد کند.

هوش مصنوعی: هر پادشاهی که ظلم و ستم کند، در واقع به ضرر خودش عمل می‌کند و با دستان خود به ریشه‌ درخت قدرت و سلطنت خویش آسیب می‌زند.

هوش مصنوعی: با توجه به ستایش و ذکر نعمت‌های خاندان علی، من از سرنوشت نیک و خوشبختی‌ام سپاسگزار شدم.