حکایت شمارهٔ ۲۵

هوش مصنوعی: خواجه امام بوالفتح عباس نقل می‌کند که او و پدرش به دیدن نظام الملک رفته بودند. زمانی که به او رسیدند، پدرش برایش دعایی کرد. نظام الملک گفت که همه چیزهایی که به دست آورده، از شیخ بوسعید یاد گرفته است. سپس گفت که روزی در نشابور سوار بر اسب بود و به سمت کوی عدنی می‌رفت. در این حین شخصی از پشت سر او را صدا زد و گفت که او را می‌خوانند. خواجه به خانقاه رفت و شیخ بوسعید را دید. شیخ از او پرسید و خواجه همچنین قبلاً به حضور شیخ رسیده بود. شیخ دست او را گرفت و گفت که او مرد خوبی خواهد بود. خواجه بعد از آن به خدمت شیخ بازگشت و در گوشه‌ای نشسته بود که شیخ او را نمی‌دید. شیخ صحبت می‌کرد و هنگامی که مجلس را به پایان رساند، اشاره کرد که حسن باید قرضی را پرداخت کند. خواجه، که کمرکی زیبا درست کرده بود، کمر را باز کرد و به شیخ داد. شیخ گفت که حسن کمر را بیاورد و وقتی آن را آورد، شیخ آن را به دور انگشتش چرخاند و گفت که زود دیر می‌شود، چون بعد از این چهار هزار کمر در پیش او خواهند بود. سیستم پیش بینی می‌کرد که او روزی با تعدادی مرد که کمرهای زرین دارند، روبه‌رو خواهد شد و همه این برکت‌ها را ناشی از آموزش‌های شیخ بوسعید می‌دانست.