شمارهٔ ۱۷

هوش مصنوعی: دختر زیبایی که با من وداع می‌کند، در حالی که من اشک می‌ریزم و در دل آرزویی دارم که آن را به گردن خود آویزان کرده‌ام.

هوش مصنوعی: از درد و رنجی که به دلش رسید، جراحتی همچون جای زخم بر سینه‌اش باقی گذاشتم و وقتی اشک‌هایم را بر او ریختم، دامنش را به خاطر این احساس پر کردم.

هوش مصنوعی: او به خاطر من بیمار و نزار شده و چهره‌ای غمگین به خود گرفته است. من هم به دلیل حسرت آن چهره زیبا، آهی سوزناک کشیدم.

هوش مصنوعی: امروز نفس سرد من بر روی او اثر گذاشته، مانند اینکه نفس گرم در آینه تصویری روشن ایجاد کرده است.