شمارهٔ ۲ - در ستایش محمود شاه

هوش مصنوعی: پادشاهان دنیا به دو دسته تقسیم می‌شوند: آنهایی که در ظاهر با جود و انصاف شناخته می‌شوند و آنهایی که در باطن، رفتار و کردارشان متفاوت از آنچه به نمایش می‌گذارند، است.

هوش مصنوعی: بیشتر از آن که به چشمان خود بها بدهی، شایسته است که به مقام پادشاهی توجه کنی؛ زیرا در کشور بهتر است که به جان خود اهمیت دهی.

هوش مصنوعی: عقل و روان از لطف الهی بهره‌مند نمی‌شوند، تو گویی که عقل و روانی دیگر وجود دارد.

هوش مصنوعی: تو راه و روش پادشاهی را به وضوح می‌دانی و سنت‌های قهرمانی و پهلوانی به تازگی به تو آموخته شده است.

هوش مصنوعی: اگر نظریه تناسخ درست باشد، من به یقین می‌گویم که تو مانند نوشیروان خواهی بود.

هوش مصنوعی: می‌گویم شاید که نمود و نمای عقل کاملاً عیان شده باشد، وقتی به عقل و حقیقت واقعی آن نگاه می‌کنم.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که ویژگی‌های الهی در ویژگی‌های تو جلوه‌گر شده‌اند، به‌گونه‌ای که فراتر از خیال و تصور انسان‌هاست.

هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که کسی که موفق و پیروز است، مانند کسی است که دارای قدرت و ثروت است و می‌تواند بر سرزمین‌اش حکمرانی کند. این افراد از نظر جایگاه اجتماعی و روانی، احساس امنیت و استحکام دارند.

هوش مصنوعی: هر کسی را که ملاقات می‌کنم، احساس تنهایی و دوری می‌کنم، و در دل هر کسی، مانند گناهکاری که به او امان می‌دهند، جایی برای خود می‌یابم.

هوش مصنوعی: ای پادشاه، حالا هند به خاطر آن خنجری که به دست هندوانی افتاده، نظم و سامان می‌یابد.

هوش مصنوعی: اگر تو صاحب قدرت و منزلتی باشی، در این حال خداوند داد و انصاف را به دستان تو سپرده است.

هوش مصنوعی: برای حفظ کشور و ماندگاری آن، تو هم در دل کشور به گونه‌ای باقی بمان که همچنان پایدار و جاودان باشی.