بخش ۵۱ - دیدن رام نقش پای راون و نقش پای سیتا را

هوش مصنوعی: در آنجا که پای کسی بر زمین افتاده، دل عاشق را به آرامش می‌رساند و عشق را مانند برادری گرامی می‌دارد.

هوش مصنوعی: نزدیک بود که از دور ردپای او را ببینم و با چشم خودم ردپای آن فرشته را مشاهده کنم.

هوش مصنوعی: تمامی داستان آن پری زیبا با سخنان جتا یو همخوانی داشت.

هوش مصنوعی: از شدت بی‌خودی، در مورد یک دختر زیبا با طعنه و کنایه صحبت کرد.

هوش مصنوعی: ای کسی که در کار و عشق قوی و پرکار هستی، زود بیا و به خسارت من توجه کن، منافع تو چقدر می‌تواند باشد؟

هوش مصنوعی: ای جان، برای کشتن من به جایی پنهان بیا، زیرا من از زندگی خسته و مرده‌ام.

هوش مصنوعی: ای کاش که تو این افسوس را از چشم من می‌دیدی که چگونه بر دل من سنگینی می‌کند.

هوش مصنوعی: چه گناهی از مردم دیده‌ای که خاک راه بر چشمانم نشسته است؟

هوش مصنوعی: من به حالت گریان در دل خود درد و غصه‌هایم را بیان می‌کنم و از روی حال و روز خود شعر می‌سرایم.

هوش مصنوعی: با forehead خود بر روی زمین تماس برقرار کرد و به دنبال نشانه‌هایی از ستاره‌ها می‌گشت.

هوش مصنوعی: من مانند یک گلدسته از گل‌های داغ و پرحرارت هستم که نسیم خنک به من می‌خورد و می‌سوزد.

هوش مصنوعی: نمی‌دانم دیگران با چنین ناامیدی چه‌کاری انجام می‌دهند، زیرا عواطف من پر از درد و زخم‌هایی است که مانند مارهای درخشان هستند.

هوش مصنوعی: کباب تازه‌ای که بر روی آتش قرار دارد، نمی‌تواند خون بریزد؛ چرا که برای دلbroken من، تنها اشک می‌سازد.

هوش مصنوعی: دل به زیارت خانۀ پروانه رفته است، چرا که آتش شعله‌ای از این مزرعه گل برافروخته است.

هوش مصنوعی: من و پروانه، دو دوست هستیم که در دل خود، بذر عشق و احساس را می‌کاریم.

هوش مصنوعی: ما تلاش می‌کنیم که چیزی زیبا و اصیل به دست آوریم، اما ناکام می‌مانیم و آنچه به دست می‌آوریم، تنها نامی از آن زیبایی واقعی است.

هوش مصنوعی: ما از غم و اندوه خود گلی می‌پرورانیم و در دل ما مانند شیشه‌ای پر از گلاب، وفا و محبت وجود دارد.

هوش مصنوعی: من از شوق و سرخوشی طعم زندگی را چشیدم و در حالت دیوانگی و مستی غرق شدم.

هوش مصنوعی: او به قدری در حال زاری و ناله بود که به نظر می‌رسید روحش از بدنش جدا شده است.

هوش مصنوعی: وقتی که شخص گرسنه‌ای جیب خود را مورد تعرض قرار می‌دهد و گریبانش را پاره می‌کند، مانند یک عارف که در حال رقص و سماع بر زمین افتاده است.

هوش مصنوعی: کجایی تو؟ ای دل و جان من، جان هزاران نفر را فدای تو می‌کنم و خاک پای تو را هزاران جان می‌پرستم.

هوش مصنوعی: به خاطر لذت وصال تو، دچار شوق و شگفتی شده‌ام، و دیگر نمی‌توانم تاب جدایی را تحمل کنم. امروز روز جدایی نیست.

هوش مصنوعی: من کسی هستم که از شرافت و پاکی‌ام به دلیل غیرت تو، از سایه جبرئیل هم فراتر می‌روم.

هوش مصنوعی: اگر جان در حال سوختن است، باید بدانیم که علت آن این است که دسیسه‌ای از جانب شیطان به سمت ما دراز شده است و ما باید از این وضعیت آگاه باشیم.

هوش مصنوعی: بارانی از خون به پا شده و دوستش، که به شدت تحت تأثیر قرار گرفته، توان صحبت کردن را از دست داده و خاموش مانده است.

هوش مصنوعی: برادر سرش را روی زانو گرفت و این‌گونه بر او اشک‌هایش را ریخت که از قلبش برآمده بود.

هوش مصنوعی: آن معشوق زیبا به خاطر عشق و مستی غرق در خواب و بی‌خود شده است، از صبح تا شب در حال بی‌هوشی به سر می‌برد.