بخش ۳۵ - خلاصی یافتن اهلیا زن گوتم که به دعای شوهر سنگ شده بود از قدم مبارک رام

هوش مصنوعی: وقتی به در یک معبد رسیدند، بت زیبایی را دیدند که در خاک افتاده بود.

هوش مصنوعی: در حال حاضر، بت‌ها و نمادهای باطل در این شهر به صورت بی‌اهمیت و ویران شده‌اند، به گونه‌ای که به خاکی و پستی رفته‌اند.

هوش مصنوعی: زنی که به آن اشاره می‌شود، نازک و سبک است و مانند دیگر بت‌ها سنگین و سخت نیست. او به گونه‌ای است که زیبایی‌اش به سادگی قابل لمس است و روحی لطیف دارد.

هوش مصنوعی: به خاطر اینکه شخصی در خفا مرتکب زنا شده است، برای تبدیل او به موجودی دیگر، زاهدی دعا کرده است.

هوش مصنوعی: دعای خالصانه و صادقانه درویش مستجاب شد و همه وجود او مانند دلش، سخت و سنگین شد.

هوش مصنوعی: زمانی که موعودی بیاید و مثل رامشگران در اینجا آرامش برقرار کند، انسان دوباره به جایگاه اصلی خود بازخواهد گشت و مانند سنگ خارا محکم و استوار خواهد شد.

هوش مصنوعی: بی‌خبر از جلوه‌ها، بهاری را مشاهده کرد که در آن سبزه شکفته و سرزنده است.

هوش مصنوعی: عشق عمیق و جاذبه های زیبایی در وجود معشوق، او را همچون گلی شکفته و سرزنده کرده است و زمان سپری شده در کنار او، به مانند باغی سرشار از طراوت و نشاط می‌نماید.

هوش مصنوعی: هنگامی که او را دید، لبخندش را زنده کرد و مانند مسیحی که مرده باشد، جان تازه‌ای به او بخشید.

هوش مصنوعی: در حالت حیرت، معشوقه‌ای را دید که مانند زنان بهشتی، بدون نیاز به آینه به زیبایی و جلوه‌اش نگریسته بود و تصویر خود را می‌دید.

هوش مصنوعی: در آن حس شجاعت و غیرت، مانند گلی که در دست پژمرده شده است، به حدی می‌رسد که حتی از خود نیز به محبوبش حسادت می‌کند.

هوش مصنوعی: در کنار خزید و فریاد زد که از آسیب پریزاد می‌ترسم.

هوش مصنوعی: جواب آن کنایه را بدون حرف زدن به خوبی داد، همان‌طور که یک تبسم می‌تواند آرامش را به همراه داشته باشد.

هوش مصنوعی: مبادا دلبرش از کسی ناراحت شود، زیرا به زودی بخاطر غیرت او، اجازه می‌دهد که همچون جانش.

هوش مصنوعی: در دشت، معشوق دوباره در آغوش قرار گرفت و این باعث می‌شود که دشت زیباتر از گلزارها به نظر برسد.