بخش ۱۶ - اندر احوال طفولیت رام

هوش مصنوعی: وقتی نور ماه روشن شد، هلال عید نمایان گشت و آسمان مانند ماه زیبایی پیدا کرد.

هوش مصنوعی: وقتی چشم دایه آن نوزاد کوچک را دید که در عطر گلاب و مشک و کافور غرق شده است، شگفت‌زده شد.

هوش مصنوعی: با صد جان، او را در مکانی ویژه و با ارزش جا داده‌اند، دهان او از شیرینی زندگی پر شده است.

هوش مصنوعی: پدر از دیدن فرزندش بسیار خوشحال شد و دعا کرد که بر تربیت او بیشتر افزوده شود.

هوش مصنوعی: به خاطر قد و قامت زیبای درخت سرو، باید از دیدن آن لذت برد و برآمدن آن را ستایش کرد.

هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و نور بیشتری که ماه دارد، خورشید نیز به آن حسادت می‌کند و در دل جان امید، احساس بالندگی و شگفتی می‌کند.

هوش مصنوعی: در ماه نیسان، خورشید خوشبختی مانند ماه کامل در چهاردهمین شب از دوره‌ی خودش درخشید.

هوش مصنوعی: عطارد به دلیل حسادت، از این که علم و دانش را در مدرسه می‌آموزد، دلش به شدت سوخته است.

هوش مصنوعی: سلاح جنگ هر یک به یاد تیراندازی دل‌ها را شاد می‌کرد.

هوش مصنوعی: در مدت زمان کوتاهی، آن کودک جوان در هر زمینه‌ای به مهارت باورنکردنی دست یافت و به توانمندی کامل رسید.

هوش مصنوعی: وقتی انسان از فرزندانش دلشاد می‌شود، باید شکر خدا را به جا آورد به خاطر نعمت داشتن فرزندان.

هوش مصنوعی: با خوش شانسی و سرنوشت خوب، با آرامش در جایگاه عالی نشسته و به زندگی لذت‌بخش خود ادامه می‌دهد.