شمارهٔ ۱۰

هوش مصنوعی: وقت صبح فرامی‌رسد که نه هوای آن گرم است و نه سرد. نه ابر در آسمان است و نه خورشید می‌تابد. نه بادی می‌وزد و نه گرد و غباری در فضا موجود است.

هوش مصنوعی: ای گران‌مایه و زیبا از کشمیر، شراب کهنه بیاور و به ما بده، تا از این دنیا و جنگ و جدل‌هایش خالی شویم و ننگ و عیب را از خود دور کنیم.

هوش مصنوعی: به این باده که رنگش زرد و حالش خراب است، اما نه از عشق بی‌نصیب است و نه از درد و رنج دچار است.

هوش مصنوعی: این جمله به صفاتی اشاره دارد که در عناصر مختلف وجود دارند. به جان، نیرویی دمیده شده و در مغز، دانش و اندیشه نهفته است. در چشم، نور و بینایی وجود دارد و در چهره، جذابیت و زیبایی قابل مشاهده است. این ترکیب از عناصر نشان می‌دهد که هر قسمت از وجود انسان ویژگی‌های خاص خود را دارد که به زندگی و هویت او معنا می‌بخشد.