شمارهٔ ۱۳

هوش مصنوعی: ای ساقی، من به خاطر عشق می‌سوزم، بیا و زودتر بیا که آتش وجودم را با آب شراب خاموش کن.

هوش مصنوعی: برای اینکه همه بفهمند که زیبایی و ظرافتش همچون ماهی است که قد بلندی دارد، باید از زیبایی خود پرده بردارد.

هوش مصنوعی: چشم من به خاطر زیبایی تو، هزار چشمه گلاب را جاری می سازد.

هوش مصنوعی: از درد ناشی از چهره محبوب و لب‌های شورانگیزش، سینه‌ام داغ و دل‌ام به شدت آسیب‌دیده و داغان است.

هوش مصنوعی: عاشقان در هر روز و شب، به خاطر زیبایی و جذابیت معشوق خود، در حالت اسیری و در کشمکش هستند و نمی‌توانند از آن دلبر دور شوند.

هوش مصنوعی: چند روزی است که زندگی و شادی در باغ و بین گل‌ها جاری است، پس این لحظات را غنیمت بشمار!

هوش مصنوعی: مفهوم عشق برای دل‌های غمگین که از شناخت و درک حقیقی دور مانده‌اند، به آسانی قابل درک نیست.

هوش مصنوعی: من به عشق و شوق بسیار می‌گویم که خوشحالم و سرمست هستم به صدای ساز.

هوش مصنوعی: جام می‌دهد تا دوباره از آن بنوشم و یادآور شوم که آدمی در دوران جوانی چگونه بوده است.

هوش مصنوعی: کس نمی‌داند جز زیبایی‌ها و نازهای دوست، که دلسوختگان در مستی و بی‌خودی خود چه دردهایی را تحمل می‌کنند.

هوش مصنوعی: من هیچ وسیله‌ای برای نوشیدن شراب ندارم و نه چیزی برای جذب آن، فقط از تو می‌خواهم که ای کسی که سبب‌ساز همه امور هستی، به من عطا کن.

هوش مصنوعی: به وفا، جامی بده که باعث نشود انسان در روز حساب خود را به یاد آورد.