رباعیات
شمس مغربی
»
رباعیات
شمارهٔ ۱ : بت گفت به بتپرست کای عابد ما
شمارهٔ ۲ : با آنکه دو کون سر به سر هستی اوست
شمارهٔ ۳ : مردان همه در سماع و نی پیدا نیست
شمارهٔ ۴ : کس نیست کزو بسوی تو راهی نیست
شمارهٔ ۵ : نابرده به صبح در طلب شامی چند
شمارهٔ ۶ : پیش از پس و پیش کاین پس و پیش نبود
شمارهٔ ۷ : ای حسن تو در کل مظاهر ظاهر
شمارهٔ ۸ : من دانه خال زلف چون دام توام
شمارهٔ ۹ : من شانه زلف عنبرین بوی توام
شمارهٔ ۱۰ : من مست و خراب و می پرست آمده ام
شمارهٔ ۱۱ : تا من زعدم سوی وجود آمده ام
شمارهٔ ۱۲ : در روی پری رخان چو در می نگرم
شمارهٔ ۱۳ : خرم طرب و نشاط و عیش آغازم
شمارهٔ ۱۴ : تا چند فروز ذکر افسرده کنم
شمارهٔ ۱۵ : هادی طریق اهل تحقیق منم
شمارهٔ ۱۶ : آن کس که بدو می شنوم می گویم
شمارهٔ ۱۷ : گنجی که طلسم اوست عالم ماییم
شمارهٔ ۱۸ : بر چهره یار ما نقابست جهان
شمارهٔ ۱۹ : ای گشته عیان روی تو از جام جهان
شمارهٔ ۲۰ : گه گاه به نفس خویش درپیچم من
شمارهٔ ۲۱ : ای مهر رخت مظهر ذرّات دو کون
شمارهٔ ۲۲ : تو مست خودی و ما همه مست به تو
شمارهٔ ۲۳ : آن کیست که غیر توست آن کیست بگو
شمارهٔ ۲۴ : از پیش خدا بهر خدا آمده ای
شمارهٔ ۲۵ : چون دانستی که از کجا آمده ای
شمارهٔ ۲۶ : تو مظهر مرآت خدا آمده ای
شمارهٔ ۲۷ : هر چند که در ملک فنا آمده ای
شمارهٔ ۲۸ : با ما نتوان گفت چرا آمده ای
شمارهٔ ۲۹ : ای آنکه طریق عشق ما می سپری
شمارهٔ ۳۰ : از مستی باده گر خروشان بدمی
شمارهٔ ۳۱ : هر نغمه که از هزار دستان شنوی
شمارهٔ ۳۲ : در خانقه از بهر جهت می پویی
شمارهٔ ۳۳ : در جمله صور عابد و معبود تویی
